บทที่ 511

”ได้ ท่านประมุขสำนัก ฉันขอก้มโค้งคำนับยอมแพ้ให้กับนาย ฉันจะเข้าร่วมสำนักประตูสุราลัย” ผู้ชั่วร้ายอาวุโสหมายเลขแปดคือคนแรกที่ก้มลงคุกเข่า

“ฉันก็ขอยอมแพ้ด้วย!”

“ฉันด้วย”

ภายในไม่ถึงสองนาที ทั้งสิบคนคุกเข่าลงกับพื้น ทุกคนตัดสินใจเลือกที่จะไม่ทนทุกข์ทรมาน

“ปล่อยตัวพวกเขา!” แดร์ริลตะโกนด้วยรอยยิ้ม เลวินเดินไปหาพวกเขาเพื่อแก้มัดเชือกในทันที

แดร์ริลโบกไม้โบกมืออย่างอิ่มเอมใจ “พี่น้อง ความสำเร็จของสำนักประตูสุราลัยก็มาจากน้ำพักน้ำแรงของพี่น้องทุกท่าน มาร่วมฉลองกับอาหารอันโอชะในวันนี้กันเถอะ ไชโย พี่น้อง!”

ทุกคนชูแก้วขึ้น “ขอให้ท่านประมุขสำนักยิ่งใหญ่!”

ทุกคนเพลิดเพลินกับอาหารอันโอชะขณะพวกเขาผูกสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นขึ้น พวกเขากอดกันและเมามาย

สิบผู้ชั่วร้าย, โอเชี่ยน พาวเตอร์ และริเวอร์ พาวเตอร์ ผู้ซึ่งเพิ่งจะเข้าร่วมกับสำนัก ก็ทำตัวกลมกลืนเข้ากับกลุ่มได้เป็นอย่างดี และพวกเขาก็เมามายอย่างมีความสุข

ชายสองสามคนเมามาก ถึงขนาดล้มลงไปใต้โต๊ะ

หลังจากดื่มไปสามรอบ หัวของแดร์ริลก็เริ่มหมุนเนื่องจากเขาไม่มีกำลังภายใน เขาจึงไม่สามารถบังคับแอลกอฮอล์ให้ขับออกจากร่างกายได้ เขาลุกขึ้นยืนและตะโกน “พี่น้อง หยุดก่อน! ฟังฉันให้ดี!”

ถึงแม้ว่าทุกคนจะเมามาย แต่พวกเขาก็วางเครื่องดื่มลงอย่างเชื่อฟังและมองไปที่แดร์ริล

“โอเชี่ยน พาวเตอร์, ริเวอร์ พาวเตอร์” แดร์ริลกล่าว

“ขอรับ ท่าน!” ฝาแฝดทั้งสองคนก็รีบเร่งมุ่งหน้ามาหาแดร์ริล และคุกเข่าต่อหน้าเขา

“นับจากวันนี้เป็นต้นไป ฉันจะแต่งตั้งให้พวกนายเป็น สองขุนพลสายฟ้า” แดร์ริลกล่าวอย่างไม่เป็นทางการ เขาเพิ่งจะคิดชื่อนี้ได้ในตอนที่เขากำลังพูด

“สิบผู้ชั่วร้ายมาตรงนี้ด้วย” แดร์ริลเรียก