บทที่ 557

แดร์ริลกรีดร้องโวยวายเสียสติไปโดยสิ้นเชิง เขาพุ่งไปข้างหน้าและจับที่คอเสื้อของเจเรมี ชกต่อยเข้าไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ตุ้บ! ตับ! ตุ้บ!

หมัดแต่ละหมัดรุนแรงขึ้นกว่าเดิมทุกครั้ง

แดร์ริลปล่อยกำลังภายในพิสุทธิ์อันทรงพลังปกคลุมฝูงชน มันทำให้ฝูงชนทั้งหมดเงียบกริบ ทุกคนตกตะลึงกับแดร์ริล เขาเป็นเหมือนคนบ้าที่สูญเสียการควบคุมทุกอย่าง ขณะเจเรมีร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดกับทุกหมัดที่โดนชก

“แดร์ริล แกกล้าดียังไงมาต่อยฉัน!” ใบหน้าของเจเรมีเลือดออก เขาดิ้นแต่ขยับตัวไม่ได้ “แกตายแน่! ตาย! อาจารย์ของฉันอยู่ที่นี่ และฉันจะทำให้มั่นใจว่าแกต้องตายวันนี้!” เขายังโวยวายต่อไป หัวของเขาบวมตุ่ย แต่เขาก็ไม่สามารถสู้กลับได้

เจเรมีมาที่นี่พร้อมกับแซคคารี ฮูม อาจารย์ของเขาแซคคารีเป็นถึงรองเจ้าสำนักโรงเรียนเทียนชาน เขาเป็นคนรักสันโดษและไม่ค่อยออกงานบ่อยนัก เจเรมีเชิญเขามาที่คอนเสิร์ตของแองเจลล่า แองเจิลเป็นกรณีพิเศษเพื่อจะพักผ่อนและสนุกสนานสำราญใจ ใครจะล่วงรู้ว่าเขาจะได้มาเจอกับแดร์ริลที่นี่! นอกจากนี้ เขาไม่ได้คาดคิดว่าแดร์ริลจะมากระทืบเขาได้!

“สามีที่รัก หยุดเดี๋ยวนี้ ไปกันได้แล้ว" ลิลี่กังวลใจเมื่อรู้ถึงกิตติศัพท์ของแซคคารี ถ้าเขาอยู่ตรงนี้ แดร์ริลคงตายไปแล้ว

“จะไปไหน? แกคิดว่าจะรอดออกไปจากที่นี่ได้ในวันนี้ ทั้ง ๆ ที่อาจารย์ของฉันอยู่ที่นี่งั้นเหรอ? อาจารย์ของฉันจะไม่ปล่อยให้พวกแกออกไปง่าย ๆ แน่! เขาจะต้องทำให้พวกแกทรมานมากกว่านี้เป็นสิบเท่า!” เจเรมีหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

‘อาจารย์?’ แดร์ริลคิด

“ถ้าอาจารย์ของแกอยู่ที่นี่ด้วย ฉันก็จะกระทืบเขาเหมือนกัน” แดร์ริลกล่าวตอบ

“ใครกันที่กล้าพูดอย่างก๋ากั่น?” เสียงก็ดังขึ้นมาในทันใด ชายวัยกลางคนที่ดูไร้เดียงสาสวมเสื้อคอจีนสีดำก็ปรากฏตัวท่ามกลางฝูงชน เขานั้นคือแซคคารี ฮูม ฝูงชนแยกตัวกันเป็นทางให้เขาผ่าน