บทที่ 558

กำลังภายในที่แข็งแกร่งปะทุออกมาจากแซคคารี มันทรงพลังมากจนทำให้อากาศรอบตัวเขาบิดเบี้ยว รอยร้าวปรากฏขึ้นทั่วร่างกายของเขา

“แดร์ริลตายแน่” ทุกคนต่างสะดุ้งเฮือก

“สมน้ำหน้า! ทำไมเขาถึงไปท้าทายรองเจ้าสำนักโรงเรียนเทียนชาน”

ทุกคนต่างสัมผัสได้ว่าแซคคารีกำลังจะฆ่าแดร์ริล! ใครจะไปหลบหลีกการโจมตีที่รุนแรงขนาดนั้นได้?

“สามีที่รัก!” ลิลี่ตะโกน เธอนำ้ตาคลอเบ้า เธอต้องการเข้าไปช่วยเขาแต่มันก็สายเกินไปแล้ว

เซอซีกระวนกระวายด้วยเช่นกันขณะที่เธอกล่าว “แดร์ริล วิ่งหนีไป! นายมัวรออะไรอยู่?”

แม้แต่เธอก็ยังเห็นว่าแซคคารีขุ่นเคือง ลูกศิษย์คนโปรดของเขาถูกกระทืบปางตาย ใครจะไม่เคืองโกรธล่ะ? อย่างไรก็ตาม แดร์ริลไม่สั่นไหวเลยแม้แต่น้อย เขาเพียงแค่จ้องเขม็งไปที่แซคคารีอย่างเย็นชา

แซคคารีเหวี่ยงหมัดอย่างรุนแรง หลายคนไม่กล้ามองแต่พวกเขารู้ว่าแดร์ริลนั้นมาถึงวาระสุดท้าย หมัดนั้นดังสนั่นและแข็งกร้าวรุนแรง

บางคนที่ไม่กล้าทนดูได้ก็หลับตาปี๋ พวกเขารู้ดีว่าถ้าแดร์ริลถูกต่อย เขาจะตายคาที่ในทันที!

“อย่า!” ดวงตาของลิลี่แดงก่ำ น้ำเสียงของเธอแหบแห้ง

แดร์ริลค่อย ๆ ขยับตัวหลบหมัดอย่างใจเย็น “ไอ้จำอวด” จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นและตบแซคคารีเข้าอย่างแรง

พูดตามตรง มันคือเรื่องยากที่จะต่อสู้กับแซคคารีซึ่ง ๆ หน้า อย่างไรก็ตามแซคคารีประเมินแดร์ริลต่ำเกินไป เขาคิดว่าแดร์ริลอยู่เพียงระดับปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นหนึ่งเท่านั้น และแดร์ริลคงจะถูกกำราบได้โดยง่าย ฉะนั้นเขาจึงประมาทแดร์ริล

ใครจะไปรู้ว่าเขาสามารถตอบสนองอย่างรวดเร็วจนสามารถหลีกเลี่ยงหมัดของแซคคารีได้?

เมื่อแดร์ริลตบเข้าไปที่หน้าของแซคคารี แซคคารีรู้ตัวทันทีว่าเขาประเมินแดร์ริลต่ำไป แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว!