บทที่ 559

เจเรมีอยากจะปฏิเสธ อย่างไรก็ตาม เขาเห็นว่าแดร์ริลพลิกข้อมือของเขาและดาบกลืนโลหิตก็ปรากฎขึ้นในมือของเขา ดังนั้นเขาจึงรู้ตัวว่าเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากว่าเขาอยากจะตาย

ดาบดูอันตรายพร้อมกับแววตาที่เยือกเย็นของแดร์ริล หากเขากล้าที่จะปฏิเสธ เขาก็กลัวว่าอาจจะมีเหตุการณ์นองเลือด

ตุ้บ!

เจเรมีคุกเข่า เขาไม่สนใจความหยิ่งยโสของตัวเองอีกต่อไป เมื่อเทียบกับชีวิตของเขาเอง อัตตาของเขาก็ไม่สามาถจะเทียบได้

“ผมขอโทษ ผมกราบขออภัยมิสเตอร์แดร์ริล” เจเรมีกล่าวคำขอโทษไม่หยุดหย่อนพลันเหงื่อแตกไหลท่วม

“เธอด้วย” แดร์ริลมองไปที่เวร่า

ตุ้บ!

มองแค่เพียงแวบเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้เวร่าเข่าอ่อนปวกเปียก เธอคุกเข่าลงในทันทีและกราบขออภัยด้วยเช่นกัน

ไม่นานหลังจากนั้น ในที่สุดแดร์ริลก็เริ่มสงบสติอามรมณ์ลงได้ เขาหน้าบึ้งตึงไปที่เจเรมีและเวร่า นี่มันคือโลกที่โหดร้าย ผู้ที่แข็งแกร่งออกล่าผู้ที่อ่อนแอกว่า ตราบใดที่สมารถพิชิตการต่อสู้ได้ ผู้คนก็จะมาวิงวอนเพื่อขอขมา

เมื่อเขาไม่มีพลังอำนาจบารมีใด ๆ บรรดาหกสำนักหลักและสำนักต่าง ๆ ก็รวมหัวกันรังแกข่มเหงเขา แด๊กซ์ถูกสำนักง้อไบ๊ทุบตี จิตวิญญาณของอีวอนก็ถูกดูดซับและชีวิตของเธอก็ยังแขวนอยู่บนเส้นด้าย เรื่องราวเหล่านี้คือสิ่งที่เขาจะไม่มีวันลืม!

“ไสหัวไปให้พ้น!” แดร์ริลกล่าวอย่างเลือดเย็น

ราวกับว่าเจเรมีได้รับบัญชาจากพระราชวัง เขาและผู้ติดตามของเขาแบกหามแซคคารีออกไปอย่างลุกลี้ลุกลน ฝูงชนก็สลายตัวไปพร้อมกับความประทับใจใหม่กับแดร์ริล ลูกเขยบ้านคนอื่นคนนี้ไม่ได้ไร้ค่าอย่างที่เขาเคยเป็น ดวงตาของเขาดูดุดันขึ้นจนทำให้ผู้คนต่างอึ้งทึ่งตกตะลึง

“ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ คอนเสิร์ตจะเริ่มขึ้นในอีกไม่ช้า กรุณานั่งลงประจำที่” จู่ ๆ ก็มีการประกาศเสียงดังผ่านลำโพง

ลิลี่มีสติกลับคืนมาและคล้องแขนแดร์ริลขณะพวกเขาก้าวเดินไปหาที่นั่ง “สามีที่รัก คุณน่าทึ่งมาก!” ใบหน้าของเธอเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นและความชื่นชม พวกเขาเดินไปด้วยกันในสถานที่จัดงานคอนเสิร์ต