บทที่ 564

ด้วยน้ำเสียงที่วิตกกังวลของแด๊กซ์ แดร์ริลกล่าวถามในความตื่นตระหนก "เกิดอะไรขึ้น?"

แด๊กซ์ส่ายหัวของเขา "ฉันเพิ่งจะช่วยชีวิตคนไว้ เขาบาดเจ็บสาหัส นายพอจะมีโอสถอะไรที่พอจะช่วยเขาได้บ้างไหม? เอามาให้ที่นี่หน่อยเร็วเข้า!"

"ให้ตายสิพับผ่า! นายทำฉันตกใจหมด" แดร์ริลกล่าวอย่างโมโห เขาคิดไปว่าแม่ชีแห่งโชคชะตาได้มาหาเรื่องอีกแล้ว เขากล่าวถามอย่างสงสัยอยากรู้ "นายช่วยชีวิตใครไว้?"

แด๊กซ์ส่ายหัว "ฉันเองก็ไม่รู้ ฉันไปเจอเขาในป่าแถบชานเมือง และเขามีบาดแผลทั่วตัวเต็มไปหมด ฉันทิ้งเขาไว้ไม่ได้ ฉันเลยพาเขากลับมาที่บ้าน"

แด๊กซ์กล่าวต่อ "แต่ฉันคิดว่าเขาคงจะอยู่ได้อีกไม่นาน เขาบาดเจ็บมาก มาเร็วเข้า! เอาโอสถติดตัวนายมาด้วย"

แดร์ริลพยักหน้า "ฉันจะไปถึงเร็ว ๆ นี้" เขาวางสายและเรียกรถแท็กซี่

"คฤหาสน์แซนเดอร์ส" แดร์ริลกล่าวกับคนขับ

คนขับแท็กซี่ก็อดไม่ได้ที่จะหันมามองไปที่แดร์ริล คฤหาสน์แซนเดอร์สนั้นมีชื่อเสียงในเมืองตงไห่ ถึงอย่างไรแด๊กซ์นั้นก็คือผู้มีอิทธิพล อย่างไรก็ตาม พลังอำนาจและบารมีของเขานั้นกลับร่วงหล่นลงเป็นอย่างมากหลังจากแม่ชีแห่งโชคชะตาจับกุมตัวเขาและสังหารคนของเขาไปมากมาย

ตอนนี้โลกใต้ดินของเมืองตงไห่อยู่ภายใต้การปกครองของ แอ๊บบี้ กายและแบรนดอน กาย

ที่เบาะหลัง โทรศัพท์มือถือของแดร์ริลก็ดังขึ้นเมื่อเขากำลังจะงีบหลับ เขาคิดว่าแด๊กซ์นั้นโทรมาหาเขาอีกรอบ แต่มันเป็นสายมาจาก เชสเตอร์ วิลสัน กุนซื่อพัดกระจ่างแห่งนิกายตำหนักอมตะ

เขาได้พบกับเชสเตอร์ระหว่างอยู่ในคุก และพวกเขาก็กลายมาเป็นมิตรสหายที่ดีต่อกันในทันที

'ทำไมเชสเตอร์ถึงโทรมาหาฉันในตอนนี้?' แดร์ริลสงสัยขณะเขารับสาย