บทที่ 565

ทันใดนั้น ชายนิรนามก็ตื่นขึ้นและสำลักออกมาเป็นเลือดในขณะที่ใบหน้าของเขากลายเป็นสีขาวโดยสิ้นเชิง

สุขใจมาก แด๊กซ์เดินไปหาชายคนนั้นและกล่าว "สหาย ในที่สุดคุณก็ตื่น"

ชายนิรนามจ้องไปที่แด๊กซ์และถามอย่างอ่อนเพลีย "เจ้า... เจ้าเป็นใคร?" เขานั้นสงสัยใคร่รู้

"ผมมีนามว่าแด๊กซ์ แซนเดอร์ส ไม่ต้องกลัว ผมคือคนที่ช่วยคุณไว้เอง" แด๊กซ์กล่าว “คุณมาจากที่ไหน และนี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น"

"เจ้าช่วยชีวิตข้าไว้?" ชายนิรมานก็รู้ตัว เขากล่าวอย่างอ่อนเพลียดวงตาจ้องไปที่แด๊กซ์ "ขะ...ขอบคุณ ข้ามีนามว่าคัลลัม เวบบ์ประมุขนิกายแห่งนิกายตำหนักอมตะ"

'อะไร? ท่านประมุขแห่งนิกายตำหนักอมตะ?!' แด๊กซ์นั้นตกตะลึง ในหัวของเขาระเบิดเสียงซ่า

นิกายตำหนักอมตะและนิกายจ้าวสรรค์ต่างเท่าเทียมกัน ตามตำนานกล่าวไว้ว่าทั้งนิกายตำหนักอมตะและนิกายจ้าวสวรรค์คือผู้คนที่มีพลังอำนาจมาก ใครจะรู้ว่าเขาจะได้ช่วยชีวิตประมุขนิกายแห่งนิกายตำหนักอมตะไว้?

แด๊กซ์กลืนน้ำหลายจนหนืดคอ เขาอดไม่ได้ที่จะกล่าวถาม "ใครมาทำร้ายท่านสาหัสขนาดนี้?"

มันจะต้องเป็นคนที่โหดร้ายมากถึงมาทำร้ายประมุขนิกายแห่งนิกายตำหนักอมตะผู้ทรงพลังจนได้รับบาดเจ็บแสนสาหัสขนาดนี้!

คัลลัมไอเป็นเลือดออกมามากกว่าเดิม เห็นได้ชัดเจนว่าเขาอาจจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน เขากัดฟันกำหมัดและกล่าว "พวกหกสำนักหลัก พวกมันซุ่มโจมตีข้า..."

เขาอธิบายอย่างโรยรินกับแด๊กซ์ แม้ว่าเขาจะพูดติดขัดแต่แด๊กซ์ก็เข้าใจเรื่องราวของเขา

คัลลัมมีลูกสาวนอกสมรสอยู่ในเมืองตงไห่ ซึ่งเขาจะแวะไปเยี่ยมเยือนทุกครั้ง อย่างไรก็ตามทั้งหกสำนักก็ล่วงรู้ถึงการเยี่ยมเยือนในครั้งนี้ของเขา พวกเขาถือว่านิกายตำหนักอมตะนั้นคือลัทธิที่ชั่วร้ายมายาวนานแล้ว ฉะนั้นพวกเขาจึงไม่ปล่อยโอกาสที่จะกำจัดประมุขนิกายให้สิ้นซาก

หกสำนักหลักพวกเขาได้รวบรวมกองกำลังเหล่าผู้อาวุโสและเจ้าสำนัก รวมกันประมาณร้อยคนหรือมากกว่าเพื่อมาซุ่มโจมตีคัลลัม ถ้าหากคัลลัมประชันกับพวกเขาตัวต่อตัว คัลลัมคงไม่มีอะไรที่จะต้องกังวลแต่การที่ต้องเผชิญหน้ากับจอมยุทธผู้มีทักษะวิชาเป็นร้อยคนในคราเดียวกันนั้นหนักหนาเกินไป เขาเกือบจะหาทางหนีไม่รอด หลังจากที่เขาได้รับบาดเจ็บและสลบอยู่ในป่า แด๊กซ์ก็ได้มาช่วยเขาไว้