บทที่ 569

พวกเธอทั้งสองคนคือ เอเวอลีน เฟเธอร์สโตน และ เซอซี นิวแมน

แดร์ริลรู้สึกประหลาดใจ เขาไม่ได้คาดคิดว่าเซอซี นิวแมนจะเป็นสาวกนิกายตำหนักอมตะ เอเวอลีนและเซอซีทั้งคู่ดูงดงามและไร้เดียงสาในชุดเดรสยาวเรียบ ๆ อย่างไรก็ตาม ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่แดร์ริลและแด็กซ์

ตุ้บ!

เหล่าผู้ติดตามค่อย ๆ วางโลงศพลงอย่างช้า ๆ แล้วกระเถิบออกไปยืนอยู่ข้าง ๆ

ทั่วทั้งลานชมทิวทัศน์เงียบสนิท หลายคนได้ยินผ่านหูมาบ้างแล้วเกี่ยวกับการจากไปของประมุขนิกาย

เชสเตอร์ลุกขึ้นยืนมองไปที่แดร์ริลและสำลัก “น้องชาย โลงศพนั่นคือ...”

แดร์ริลถอนหายใจ “ร่างของท่านประมุขนิกาย คัลลัม เวบบ์”

เชสเตอร์รีบเร่งไปที่โลงศพ มือของเขาสั่นเทาเมื่อเขาเปิดฝาโลงอย่างช้า ๆ

คัลลัมนอนแน่นิ่งอยู่ในโลงอย่างสงบสันติ ตัวของเขาเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นและดวงตาของเขาปิดสนิท บาดแผลบนร่างกายของเขามันช่างดูน่าสลดหดหู่

ตุ้บ!

เชสเตอร์ก็เสียสติในทันที เขาคุกเข่าลงและร้องไห้โอดครวญ “ท่านประมุข...”

เขาร้องไห้ในความเจ็บปวด

เชสเตอร์และคัลลัมต่างสนิทสนมกันมากที่สุดในนิกาย ตลอดหลายปีที่ผ่านมา คัลลัมปฏิบัติต่อเชสเตอร์ราวกับว่าเขาเป็นน้องชายแท้ ๆ การที่ได้เห็นสภาพบาดแผลเช่นนี้ เชสเตอร์ก็รู้สึกยอมรับกับความจริงไม่ได้ที่คัลลัมจากไปแล้ว

เขาร้องไห้ฟูมฟายเสียงดัง ทั่วทั้งลานชมทิวทัศน์ต่างเศร้าสลดอาลัยอาวรณ์