บทที่ 571

แด๊กซ์ตบอาชาขาวทำให้เขาลอยไปไกลจนกระทั่งเขาตกลงข้างนาคราชแดงภรรยาของเขา

ทุกคนต่างสะดุ้งเฮือก

นี่คือความแตกต่างระหว่างปราชญ์ยุทธขั้นหนึ่งและปรมาจารย์ยุทธ์ขั้นห้า

ฉะชิ้ง!

ขวานก็ปรากฏอยู่ในมือของแด๊กซ์เขาค่อย ๆ เดินเข้าหาอาชาขาวและนาคราชแดง “พวกแกสองคนมันเนรคุณทรยศ ท่านประมุขเวบบ์เพิ่งจะตายไป เรายังไม่ทันได้ล้างแค้นให้กับเขา แต่พวกแกสองคนก็ไม่เชื่อฟังกับพินัยกรรมของเขาแล้ว ฉันจะฆ่าแกทั้งคู่เพื่อสังเวยบูชาให้เขาบนสรวงสวรรค์!”

อาชาขาวเหงื่อแตกไหลท่วม ความยโสโอหังที่เขามีก่อนหน้านี้ได้หายไปหมดแล้ว

ตุ้บ!

อาชาขาวและนาคราชแดงคุกเข่าลงและกราบขอโทษในทันที “ขอประทานอภัย พวกเรากราบขอโทษมันเป็นวิจารณญาณที่พลาดพลั้ง ต่อจากนี้เราจะจงรักภักดีต่อท่านประมุขนิกายเชสเตอร์ วิลสัน…”

อาชาขาวแทบจะน้ำตาเล็ด เขาไม่ได้คาดคิดว่าแด๊กซ์จะอยู่ในระดับปราชญ์ยุทธขั้นหนึ่ง!

แด๊กซ์แค่นเสียงโดยไม่กล่าวอะไรสักคำในขณะที่เขาหันไปมองเชสเตอร์

อาชาขาวและนาคราชแดงไม่ใช่คนซื่อบื้อ พวกเขาคร่ำครวญในทันทีและร้องโวกเวก “ท่านประมุขนิกายจงเจริญ! ได้โปรดประทานอภัยให้กับพวกเราด้วย!”

เชสเตอร์สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และกล่าวตอบ “ไม่เป็นไรหรอก ลุกขึ้น วันนี้มันจะเป็นเพียงครั้งแรกและครั้งสุดท้าย ที่พวกท่านจะกระทำแบบนี้ ฉันหวังว่าพวกท่านจะจดจำไว้เป็นบทเรียน หากกระทำการทรยศหักหลังเช่นนี้อีก หัวของพวกท่านทั้งสองจะต้องหลุดออกจากบ่า”

เพื่อความเป็นธรรม สองสามีภรรยาคู่นี้ควรถูกประหารเพื่อเป็นการเตือนสติทุกคนที่จะลุกขึ้นต่อต้านเขา อย่างไรก็ตามการประหารจตุราชันย์พิทักษ์ถึงสองคนคงจะทำให้อำนาจของนิกายอ่อนแอลง เนื่องจากท่านประมุขเวบบ์ก็เพิ่งจะด่วนจากไป

ที่สำคัญที่สุด เชสเตอร์ยังคงทำใจอย่างยากลำบากในการที่จะยอมรับกับการจากไปของคัลลัม เวบบ์ เขาไม่มีกำลังใจที่จะจัดการกับเรื่องนี้