บทที่ 572

แดร์ริลลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว เขาจำได้ว่าก่อนหน้านี้เชสเตอร์เคยบอกไว้ว่าเขาจับตัวผู้หญิงคนหนึ่งเพื่อมามอบให้เขา เมื่อผู้หญิงคนนั้นมาอยู่ที่นี่แล้ว แดริลก็เริ่มสงสัยอยากรู้ เขาก้าวลงจากเตียงและเดินไปเปิดประตู

เขาตกตะลึง สาวกผู้ติดตามยืนอยู่เบื้องหน้าเขาและด้านหลังสาวกคือหญิงสาวเรือนร่างโค้งเว้าสวยงาม เธอถูกมัดตัวไว้

สาวกผู้ติดตามผลักตัวผู้หญิงคนนั้นเข้าไปในห้องและเดินจากไป

แดร์ริลสับสนงวยงง มันกลับกลายเป็นว่าผู้หญิงคนนั้นคือ เมแกน แคสเทลโล!

เมื่อสองวันก่อน เชสเตอร์ได้ยินเรื่องราวจากไซออนว่าศิษย์รุ่นพี่ของสำนักง้อไบ๊เมแกน แคสเทลโลได้แทงแดร์ริลด้วยกระบี่ของเธอในการประชุมพิฆาตราชสีห์และเกือบจะปลิดชีพเขาได้

เชสเตอร์เดือดพล่าน เขาสั่งให้คนของเขาไปจับตัวเมแกนและในที่สุดพวกเขาก็จับตัวเธอได้ เชสเตอร์ต้องการสร้างความประหลาดใจให้กับแดร์ริล

แดร์ริลมองไปที่เมแกนอย่างอักอ่วนและกล่าวถาม “เธอ... เธอถูกจับมาได้ยังไง?”

เมแกนไม่กล่าวอะไร ได้แต่จ้องมาที่เขาอย่างขุ่นเคืองโกรธ

หลังจากนั้นไม่กี่นาที เมแกนก็หัวเราะอย่างเย็นชาและเย้ยหยัน “ฉันถูกจับมาได้ยังไงเหรอ? ฉันควรจะถามนายมากกว่า แดร์ริลนายมันไอ้เศษขยะน่าขยะแขยง!”

"ฉันทำอะไรผิด?" แดร์ริลกล่าวถาม

เมแกนกรอกตาใส่เขาและสบถด่า “อาจารย์ของฉันบอกว่านายเข้าร่วมกับนิกายตำหนักอมตะและสังหารปู่ของตัวเอง ฉันออกหน้าแทนนายโดยบอกว่านายไม่ใช่คนแบบนั้น! แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันคิดผิด! นายสมรู้ร่วมคิดกับนิกายตำหนักอมตะจริง ๆ! นายคือความเสื่อมเสีย!”

เมแกนกัดฟันของเธอ เธอตระหนักว่าเธอตัดสินใจถูกต้องแล้วที่ได้ขโมยชุดเกราะไหมสวรรค์และคัมภีร์มหาปริศนาของหายากลี้ลับและล้ำค่าเช่นนี้ไม่ควรจะมาอยู่ในมือของเศษขยะ!