บทที่ 574

ความคิดของเมแกนยังคงทำให้แดร์ริลโกรธเคืองอยู่ อย่างไรก็ตามเขาก็ต้องการจะสังสรรค์กับบรรดาพี่น้องของเขา เขาจึงเก็บเรื่องของเมแกนไว้ในใจก่อน

“ดื่มเลย ดื่มเลย!” แด๊กซ์ชูแก้วของเขาขึ้นและตะโกน “พวกนายทั้งหมดจะต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่ขับแอลกอฮอล์ออกมาด้วยกำลังภายใน! จากนั้นเราจะมาดูกันว่าใครคออ่อนที่สุด!”

"ใครจะกลัวนาย ดื่ม!" พวกเขาชนแก้วและกระดกไวน์ลงคอ ไวน์ในแก้วของพวกเขาใส่ได้ไม่เพียงพอพวกเขาจึงเปลี่ยนมันเป็นถ้วยชามแทน พวกเขาดื่มไวน์จากถ้วยชาม ชามแล้วชามเล่า

โบราณกล่าวไว้ว่าลูกผู้ชายจะสนิทสนมกันได้ก็โดยแอลกอฮอล์ มันคงจะเป็นความจริง

พวกเขาไม่รู้ตัวว่าพวกเขาดื่นจนเมามายมากขนาดไหน ทันใดนั้นเชสเตอร์ก็ยกชามของเขาในขณะที่เขาลุกขึ้นยืนและป่าวประกาศ “แดร์ริลและแด็กซ์ มันคือเกียรติของฉันที่ได้รู้จักกับพวกนายทั้งสองคน งั้นเรามาเป็นพี่น้องร่วมสาบานกันอย่างเป็นทางการเลยดีไหม?”

“ได้!” พวกเขาต่างมองหน้ากันและหัวเราะร่า

แด๊กซ์ทุบโต๊ะ “พี่ชายเชสเตอร์ ผมก็คิดเหมือนกัน! ฮ่าฮ่า!”

นับตั้งแต่คัลลัม เวบบ์ได้ถ่ายโอนกำลังภายในของเขาทั้งหมดไปให้แด๊กซ์ เขาก็รู้สึกผูกพันกับนิกายตำหนักอมตะ หลังจากที่เขามาถึงเกาะอมตะและได้พบเจอเชสเตอร์ ราชสีห์ทองคำและคนอื่น ๆ ความชอบพอของเขาสำหรับนิกายก็เพิ่มพูน บรรดาผู้คนเหล่านี้มีทั้งความซื่อสัตย์และทั้งความยุติธรรม!

เขาปรารถนาที่จะสานสัมพันธ์กับพวกเขาให้เหนียวแน่น เมื่อเชสเตอร์ต้องการที่จะกลายเป็นพี่น้องร่วมสาบาน เขาก็เห็นด้วยในทันที!

แดร์ริลก็มีความสุขอย่างล้นหลามด้วยเช่นกัน เขาลุกขึ้นยืนและเติมถ้วยชามให้เต็มด้วยไวน์ เขาเฉือนนิ้วชี้ของเขาให้เลือดไหลด้วยดาบกลืนโลหิต

ชิ้ง!

เลือดหยดลงไปในไวน์

เพื่อที่จะกลายเป็นพี่น้องร่วมสาบานกันพวกเขาจะต้องดื่มเลือดในไวน์ของกันและกัน

เชสเตอร์มองไปที่ชายสองคนฉีกยิ้มให้พวกเขาและพวกเขาก็ทำแบบเดียวกัน หยดเลือดลงในไวน์

ตุ้บ!

ทั้งสามคนคุกเข่าลงและก้มกราบคำนับให้กับท้องฟ้าเพื่อทำพิธีร่วมสาบานให้สำเร็จ

“เทพเจ้าบนสรวงสวรรค์ ข้าพเจ้าเชสเตอร์ วิลสัน”

“ข้าพเจ้า แดร์ริล ดาร์บี้”

“และข้าพเจ้า แด๊กซ์ แซนเดอร์ส”

“เราเห็นพ้องต้องกันที่จะช่วยเหลือซึ่งกันและกันในยามทุกข์และยามโศก เทพเจ้าโปรดเป็นพยาน เราสามคนยินดีที่จะกลายเป็นพี่น้องร่วมสาบาน!” พวกเขาตะโกนในความพร้อมเพรียงกัน