บทที่ 584

”เมแกน!” แดร์ริลตะคอกเสียงแข็งด้วยดวงตาที่เป็นสีแดงก่ำ “เธอนั่นเองที่ขโมยเสื้อเกราะไหมสวรรค์และคัมภีร์มหาปริศนาไปจากฉัน!”

ตลอดเวลาที่ผ่านมาแดร์ริลคิดว่าเอเวอลีนเป็นคนที่ขโมยไป เพราะเธอและผองเพื่อนคือคนที่มอมเหล้าเขาตลอดทั้งคืน เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะเป็นเมแกน!

“ใช่แล้ว ฉันขโมยมันมาเอง” เมแกนกล่าวตอบ “เรื่องนี้มันตลกมาก ตอนที่อาจารย์ของฉันบอกให้ฉันไปเอาคัมถีร์มหาปริศนาเมื่อวันก่อน ฉันรู้สึกผิดกับนายมาก ฉันนี่มันโง่จริง ๆ ในตอนนั้น”

“เมแกน!”

แดร์ริลกำหมัดของเขาแน่น เขานั้นเดือดดาล!

“หยุดเสียเวลาสักที ตายซะ!” ลีรอยสะบัดข้อมือและชักเคียวเสี้ยวพระจันทร์ออกมา เขาบุกไปหาตัวแด๊กซ์

สมาชิกกว่ายี่สิบคนพุ่งเข้าหาพวกเขาพร้อมกัน พวกเขาทั้งหมดรายล้อมรอบแด๊กซ์และแดร์ริล!

แกร็ง!

ดาบกลืนโลหิตของแดร์ริลก็สะบัดกวัดแกว่งไปทั่ว แต่เขาไม่สามารถป้องกันตัวเองจากผู้คนจำนวนมากได้ มีคนฟันเข้าไปที่หลังของแดร์ริลและเลือดสด ๆ ก็ไหลรินออกมา แดร์ริลยืนนิ่งไม่ส่งเสียงร้องใด ๆ ออกมา

เขารู้สึกเสียใจที่เอาตัวเองมาที่นี่ เขาคิดว่ามันจะมีแค่ลีรอยและสำนักคุนหลุนอยู่ในห้องโถง ในเเมื่อแด๊กซ์บรรลุมาถึงระดับปราญช์ยุทธขั้นสอง แด๊กซ์คงจะเอาชนะลีรอยได้อย่างง่ายดายด้วยความช่วยเหลือของแดร์ริล ใครจะไปรู้ว่าจะมีคนมากมายมารวมตัวกันที่ห้องโถง

ภายในเวลาไม่ถึงนาที แดร์ริลก็ได้รับบาดเจ็บหลายสิบแผล เลือดสด ๆ ไหลพรั่งพรูออกมาทั่วร่างกายของเขา

แด๊กซ์ต่อสู้อย่างบ้าคลั่งและสับคนไปประมาณเจ็ดหรือแปดคนด้วยขวานของเขา ลีรอยต่อยเขาเข้าที่หน้าอก แล้วเขาก็ถอยร่นกลับไปหาแดร์ริล

“แด๊กซ์ นี่มันคือความผิดของฉันทั้งหมด” แดร์ริลถอนหายใจ