บทที่ 585

เปรี้ยง!

ทันใดนั้นในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด กริชกระทบเข้ากับคมดาบของลีรอย ด้วยเสียงชนที่ดังลั่นทำให้ลีรอยต้องถอนหลังไป

“ใครกล้ามาขัดจังหวะ?” ลีรอยตะโกนถาม

เขามองไปทางประตูและเห็นเงาตะคุ่มมากกว่าสิบพุ่งเข้าหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว ทุกคนแต่งกายด้วยชุดสีดำตั้งแต่หัวจรดเท้าดูดุร้าย พวกเขาคือสิบสององครักษ์ของอีเว็ตต์!

"พวกแกนั้นเอง!" ทุกคนต่างตกตะลึง ก่อนหน้านี้พวกเขาถูกวางยาพิษด้วยพิษมลานและถูกจับตัวไปขังเป็นเชลยโดยสิบสององครักษ์ที่หอคอยดาวปราถนา ทุกคนต่างพากันคิดว่าพวกเขาคือสาวกของดาร์บี้ผู้ไร้พ่าย

องครักษ์หนูวิ่งตรงไปหาแดร์ริล “มิสเตอร์ดาร์บี้ เจ้าหญิงของผมส่งพวกเรามาที่นี่เพื่อช่วยคุณ เราจะช่วยคุณออกไปให้พ้นจากที่นี่” เขากล่าวให้กำลังใจ “ไม่ต้องห่วง จะไม่มีใครทำร้ายคุณได้อีก เพราะเราอยู่ที่นี่แล้ว”

แดร์ริลตกตะลึง ทำไมอีเว็ตต์ถึงส่งคนมาช่วยเขา? อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้คิดอะไรต่อเขาพยักหน้าให้กับองครักษ์หนูและไปช่วยแด๊กซ์

แดร์ริลประคองตัวแด๊กซ์และก้าวเท้าไปข้างหน้า “ลีรอย ฉันจะบอกแกอีกครั้งเท่านั้น มอบโอสถฟีนิกซ์มา!”

“โอสถฟีนิกซ์?” ลีรอยกรอกสายตามองพวกเขา “ฝันไปเถอะ! อย่าได้แม้แต่จะคิดถึงโอสถฟีนิกซ์!”

“แกดูดซับพลังจิตวิญญาณของอีวอนไปหมดแล้ว มีเพียงแค่โอสถฟีนิกซ์เท่านั้นที่จะสามารถช่วยชีวิตเธอได้ ฉันจะถามแกเป็นครั้งสุดท้าย แกจะมอบโอสถฟีนิกซ์มาให้ฉันไหม?” แดร์ริลแผดเสียงและกัดฟันกรอด

อะไร?

ทุกคนต่างตกตะลึง พวกเขาหันไปมองที่ลีรอย

มีเพียงวรยุทธเดียวเท่านั้นที่จะดูดซับพลังจิตวิญญาณได้ในโลกนี้คือวิถีแห่งด้านมืด อย่างไรก็ตาม วิถีนี้ก็ได้หายสาบสูญไปหลายชั่วอายุคนแล้ว ลีรอยสำเร็จวรยุทธนี้ได้อย่างไร?

ลีรอยยังคงรักษาท่าทีอึมครึมของเขาไว้ เขาไม่สามารถจะปล่อยให้ใครล่วงรู้ได้ว่าเขานั้นแอบฝึกฝนวิถีแห่งด้านมืด