บทที่ 590

อีกด้านหนึ่ง แดร์ริลก็ฟื้นตัวเต็มที่หลังจากพักผ่อนได้เต็มวันที่คฤหาสน์ลับส่วนตัวของอีเว็ตต์

เขาได้รับข่าวในตอนเช้าเรื่องที่สำนักประตูสุราลัยเอาชนะสำนักอื่น ๆ ที่เหลือ ทุกสำนักได้ถอยร่นหนีหายไปและนี่คือสิ่งที่แดร์ริลคาดหมายไว้ ไม่มีคนธรรมดาคนไหนที่สามารถทำลายค่ายกลทองคำสิบทิศได้

หลังจากที่รับทราบข่าวนี้แล้ว เขาก็ฝากข้อความถึงเซปไฟร์และรับสั่งให้เซปไฟร์รวบรวมสมาชิกทั้งหมดของสำนักประตูสุราลัยเพื่อมุ่งหน้าไปยังภูเขาคุนหลุน

แผนการเดิมคือการทำลายสำนักคุนหลุนภายในสามวัน และวันนี้เป็นเพียงแค่วันที่สองที่แดร์ริลตัดสินใจพาทุกคนไปสำรวจภูเขาคุนหลุน พวกเขาจะรอการมาถึงของเชสเตอร์ที่นั่นและพวกเขาจะบุกโจมตีภูเขาคุนหลุนด้วยกัน

แดร์ริลและแด็กซ์กล่าวอำลาอีเว็ตต์ในตอนเช้าตรู่และเดินทางออกจากคฤหาสน์ลับส่วนตัว แด๊กซ์เกือบจะหายดีจากอาการบาดเจ็บแล้ว เขาตื่นเต้นมากที่จะได้ออกรบ ซึ่งเขาใช้เวลาตลอดทั้งเช้าในการขัดลับขวานให้คมกริบ

ในเขตชนบทของเมืองตงไห่ สมาชิกสำนักประตูสุราลัยจำนวนสองสามพันคนมารวมตัวกันในตอนบ่ายและรอเวลา ในที่สุดพวกเขาก็เห็นแดร์ริลและแด๊กซ์กำลังเดินเข้ามาหา

“สวัสดีท่านประมุขสำนัก!”

สมาชิกทุกคนเปล่งเสียงออกมาอย่างพร้อมเพรียงกันด้วยน้ำเสียงที่ดังราวกับฟ้าร้อง เซปไฟร์ถือธงเก้ามังกรผดุงความยุติธรรมสูงสามเมตร มันดูน่าเกรงขามและน่าชื่นชม

แด๊กซ์ตกตะลึงกับสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าของเขา “แดร์ริล นายคือดาร์บี้ผู้ไร้พ่ายงั้นเหรอ?”

แดร์ริลไม่เคยกล่าวถึงตำแหน่งของเขาในสำนักประตูสุราลัยกับแดกซ์ แด๊กซ์ประหลาดใจมากจนเขาต่อยเล่นกับแดร์ริล

“ไอ้ห่า! คิดไม่ถึงเลย! ฉันก็อยากจะก่อตั้งสำนักใหม่เหมือนกัน!”