บทที่ 606

หัวใจของแดร์ริลปวดร้าว เขาถอนหายใจและเดินออกไปจากห้องแผนกผู้ป่วย

'ลิลี่คงจะต้องโมโหฉันมากถึงขนาดแกล้งทำเป็นไม่รู้จักฉัน' แดร์ริลคิด 'ไว้ฉันค่อยมาเยี่ยมเธอใหม่หลังจากอารมณ์ของเธอเย็นลง'

ภายในห้องแผนกผู้ป่วย ลิลี่มองดูแดร์ริลเดินจากไป เธอขวมดคิ้วและกล่าวถาม "แม่ คนนั้นเขาคือใคร?"

สีหน้าของลิลี่เต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้

อะไร? ลิลี่จำแดร์ริลไม่ได้? ตระกูลลินดันต่างสะดุ้งตกใจ

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

"ลิลี่ เขาก็คือไอ้ลูกเขยบ้านคนอื่นไง เธอจำเขาไม่ได้เหรอ?" วิลเลียมหัวเราะ

ลิลี่นั้นสงสัยมากกว่าเดิม "ไอ้ลูกเขยบ้านคนอื่นงั้นหรอ? วิลเลียม นายหมายถึงอะไร?"

ทุกต่างมองหน้ากัน

มันชัดเจนว่าเธอไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำ เธอจำแดร์ริลไม่ได้จริง ๆ!

เธอจดจำคนอื่น ๆ ได้ แต่ทำไมเธอถึงจำแดร์ริลไม่ได้?

แดร์ริลตกตะลึงมึนงงกับสิ่งที่ลิลี่ได้กล่าวออกมาในห้องแผนกผู้ป่วย! เขาหันไปมองลิลี่และรู้สึกเจ็บปวดหัวใจในทันที เธอลืมเรื่องราวเกี่ยวกับเขา

หัวของแดร์ริลว่างเปล่า จากนั้นเขาก็ฟูมฟายราวกับคนบ้า เขาเร่งรีบวิ่งไปที่ห้องสำนักงานผู้อำนวยการ

ภายในสำนักงาน เชลลีถือผลตรวจซีทีสแกนอยู่ในมือสองสามแผ่นขณะเธอกำลังพินิจพิเคราะห์อย่างละเอียดถี่ถ้วน

เธอลุกขึ้นยืนเมื่อเธอเห็นแดร์ริล "แดร์ริล คุณมาที่นี่ทำไม"

"เกิดอะไรขึ้นกับภรรยาของผม? ทำไมเธอถึงจำผมไม่ได้? เธอจำคนอื่นที่เหลือได้หมดยกเว้นผม นี่มันเกิดอะไรขึ้น?" แดร์ริลพุ่งตัวเข้าไปหาเชลลีอย่างฉับพลันและจับไหล่ของเธอทั้งสองข้างขณะเขาโวยวายอย่างท้อแท้สิ้นหวัง

เมื่อเธอรู้สึกถึงแรงบีบรัดของมือแดร์ริลที่ไหล่ของเธอ เชลลีหน้าแดงและกล่าว "แดร์ริล ฉันเพิ่งจะได้ดูผลซีทีสแกนของลิลี่ สมองของเธอได้รับบาดเจ็บค่อนข้างรุนแรง เธอกำลังประสบกับอาการหลงลืมชั่วขณะ"

หลงลืมชั่วขณะ?

หัวใจของแดร์ริลร่วงหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม เขาตกตะลึง

เชลลีพยักหน้า "ใช่ หลงลืมชั่วขณะ มันคืออาการหลงลืมเป็นเรื่อง ๆ และเลือกที่จะลืมเรื่องราวที่ส่งผลกระทบต่อจิตใจ เธอจดจำนายไม่ได้ แต่เธอจำคนอื่น ๆ ได้ มันชัดเจนว่าเธอได้สูญเสียความทรงจำไปในช่วงสามปีที่ผ่านมา" เชลลีกล่าวเบา ๆ

เธอรับรู้เรื่องราวเกี่ยวกับการแต่งงานของแดร์ริลและลิลี่ และเธอก็ยังรู้อีกด้วยว่าพวกเขาได้ใช้ชีวิตคู่ร่วมกันมาแล้วถึงสามปี

แดร์ริลรู้สึกหัวใจแตกสลาย "คุณกำลังจะบอกว่าเธอจดจำทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงสามปีที่ผ่านมาไม่ได้อย่างนั้นเหรอ?"