บทที่ 607

ซาแมนธายิ้มร่า มันเป็นเรื่องที่ดีที่ลูกสาวของเธอสูญเสียความทรงจำไปสำหรับสามปีที่ผ่านมา!

"คุณเวดเป็นคนฉลาดมาก เขานั้นเหมาะสมกับหนู!" ซาแมนธากุมมือลิลี่และกล่าวต่อ "เขาสูงประมาณเมตรแปดสิบ ตระกูลของเขาทำกิจการค้าไม้และมีทรัพย์สินเป็นพันล้าน!"

ซาแมนธรหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาขณะเธอกล่าวและพรางส่งข้อความหาเวด เธอถามเขาเพื่อให้มาหาที่โรงพยาบาล

ทันใดนั้นก็มีคนแผดเสียงดังลั่นจากด้านนอกของห้องแผนกผู้ป่วย!

"ไอ้ตระกูลลินดันพวกมันอยู่ที่ไหน? เสนอหน้าออกมาเดี๋ยวนี้!"

เสียงเรียกนั้นดังมาก จนกระทั่งตระกูลลินดันเดินออกมาจากห้องแผนกผู้ป่วยและมองไปหาต้นเสียง พวกเขาต่างก็สะดุ้งตกใจ

ต้นเสียงมาจาก ดอน

ดอนนั้นโดนแดร์ริลยำเละ ใบหน้าของเขาปูดบวม แต่เขากลับเพื่อการแก้นแค้น

มีหญิงสาวหน้าตาสวยงามยืนข้าง ๆ เขา เธอนั้นมีเรือนร่างสมบูรณ์แบบ แต่งกายในชุดรัดรูปด้านบนและสวมกางเกงยีนส์สีดำ เธอดูเย้ายาวอย่างน่าเหลือเชื่อ เธอคือแอ๊บบี้ กาย

มีชายชุดดำประมาณยี่สิบคนยืนอยู่ด้านหลังของเธอ พวกเขาทั้งหมดมีรูปร่างใหญ่ยักษ์และมีรอยสักเต็มแขน พวกเขาดูน่าเกรงขามและไม่เป็นมิตร

หลังจากที่แดร์ริลทำร้ายดอน เขาก็โทรหาพี่สาวของเขาแองเจลล่า จากนั้นเธอก็โทรหาแอ๊บบี้เมื่อเธอได้ยินว่ามีใครบางคนมารังแกน้องชายของเธอ

แองเจลล่าและแอ๊บบี้คือเพื่อนเก่าเพื่อนแก่กัน แองเจลล่าได้พบกับพี่น้องตระกูลกาย แบรนดอนและแอ๊บบี้ เมื่อไม่กี่ปีก่อนในตอนที่เธอมาเมืองตงไห่เพื่อทำธุรกิจ

คุณย่าลินดันเกือบจะทรุดตัวล้มลงเมื่อเธอเห็นบรรดาเหล่าอันธพาล เธอแทบจะจับไม้ค้ำยันไว้ไม่อยู่!

หรือว่าดอนจะไปขอความช่วยเหลือจากแอ๊บบี้?

อำนาจในโลกใต้ดินของเมืองตงไห่ถูกแบ่งเป็นสองโซน

แบรนดอนและแอ๊บบี้คู่หูพี่น้องตระกูลกายมีอำนาจในฝั่งตะวันตกของเมือง ส่วนแด๊กซ์มีอำนาจในฝั่งตะวันออกของเมือง

เมื่อแม่ชีแห่งโชคชะตาแห่งสำนักง้อไบ๊บุกโจมตีคฤหาสน์ตระกูลแซนเดอร์ส แด๊กซ์ได้สูญเสียสมาชิกไปมากมาย บารมีของเขาในเมืองตงไห่ก็ไม่แข็งแกร่งเทียบเท่ากับอย่างที่เคยเป็นมาก่อน