บทที่ 625

ที่สุสานโบราณในภูเขามังกรเหลือง

แดร์ริลและอีเว็ตต์ยังคงบ่มเพาะอยู่ข้างโลงศพผลึกแก้ว

หัตถ์พลังอมตะนั้นมีความพิเศษอย่างน่าเหลือเชื่อ หลังจากผ่านไปได้หลายวัน แดร์ริลก็ยังไม่สามารถเข้าใจถึงกระบวนการบ่มเพาะทั้งหมดได้อย่างสมบูรณ์ ดูเหมือนว่าพวกเขายังต้องการเวลาอีกสักหน่อย

แดร์ริลและอีเว็ตต์จดจ่ออยู่กับการบ่มเพาะจนหลงลืมไปว่าตัวเองกำลังอยู่ที่ไหน

ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาเมื่อแดร์ริลอยู่ในสภาวะบ่มเพาะก็มีเหตุการณ์สำคัญสองเหตุการณ์ได้เกิดขึ้น

เหตุการณ์แรกคือสำนักประตูสุราลัย

สำนักประตูสุราลัยได้ทำลายพลังแห่งด้านมืดสลายลงไปบ้างในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา ทุกคนต่างรู้สึกขอบคุณซาบซึ้งในวีรกรรมของพวกเขามาก

อีกเหตุการณ์หนึ่งคือมีสำนักเกิดใหม่โผล่ขึ้นมา มันคือสำนักภูเขาบุบผาและแด๊กซ์คือเจ้าสำนัก

สำนักภูเขาบุบผามีสมาชิกประมาณหมื่นคนตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง ทุกคนต่างสงสัยว่าสำนักใหม่จะมีสมาชิกถึงหมื่นคนได้อย่างไร

หลังจากที่แดร์ริล แด๊กซ์และเชสเตอร์ได้ทำลายสำนักคุนหลุนลง พวกเขาจับตัวสาวกทั้งหมดแบบมีชีวิตจากนั้นแด๊กซ์ก็รับพวกเขาทั้งหมดเข้าร่วมกับสำนักภูเขาบุบผาของเขา

…

ที่เมืองคุนหลุน

มันคือเมืองเล็ก ๆ ที่อยู่ตีนภูเขาคุนหลุน เป็นเมืองที่รู้จักกันทั่วไปเนื่องจากสำนักคุนหลุน

แด๊กซ์และเชสเตอร์อยู่ด้วยกันในบาร์ที่เมืองคุนหลุนเพื่อดื่มเที่ยว บนโต๊ะของพวกเขามีอาหารน่ารับประทานวางเรียงรายอยู่มากมาย

แด๊กซ์รู้สึกภาคภูมิใจและร่าเริงเบิกบานนับตั้งแต่เขาได้ก่อตั้งสำนักภูเขาบุบผา

เชสเตอร์กล่าวถาม “แด็กซ์ อะไรดลบันดาลให้นายตั้งชื่อแบบนั้น สำนักภูเขาบุบผา? นายอยากจะเป็นราชาลิงงั้นเหรอ?”

ถึงแม้ว่าเชสเตอร์จะภูมิใจในสำนักใหม่ที่ก่อตั้งโดยแด๊กซ์ แต่เขาก็ยังคงคิดว่าชื่อนี้ตลกเกินไป

แด๊กซ์หัวเราะ “แดร์ริลเป็นคนคิดชื่อนี้เอง เขาพูดชื่อนี้ในตอนที่ผมกำลังพูดถึงว่าอยากจะก่อตั้งสำนักใหม่ขึ้นมา ลองคิดดูแล้วมันก็เป็นชื่อที่ตลกมาก”