บทที่ 626

พ่อและแม่ของเธอ โซรัน ซูซาน รวมถึงพี่สาวของเธอเรเชล พวกเขาทั้งหมดยืนอยู่ด้านหลังของเธอ ขณะมองด้วยรอยยิ้ม

ซูซานรู้สึกกังวล เพราะลูกสาวของเธอยกย่องดาร์บี้ผู้ไร้พ่ายอย่างถลำลึก ภายในห้องของเธอเต็มไปด้วยธงและหน้ากาก

ซาร่าสวมหน้ากากที่เธอเพิ่งเช็ดเสร็จและกล่าวถามเรเชล “พี่เรเชลฉันดูเป็นยังไงบ้าง? ฉันดูเหมือนดาร์บี้ผู้ไร้พ่ายไหม?”

เรเชลขบขัน “ฉันไม่เคยเจอดาร์บี้ผู้ไร้พ่ายตัวเป็น ๆ มาก่อนเลยและอีกอย่างหน้ากากของเธอทั้งหมดมันไม่ใช่ของแท้ มันเป็นแค่ของทำเลียนแบบ”

จากนั้นเรเชลก็เอาหน้ากากสีทองมาสวมบนใบหน้าของเธอ

ตัวเรเชลเองก็ยังชื่นชมดาร์บี้ผู้ไร้พ่ายเช่นกัน ผู้หญิงทุกคนต่างพากันนิยมชมขอบวีรบุรษอย่างเขา

ซาร่าหัวเราะ “ถ้าหากฉันได้เจอเขาตัวเป็น ๆ ในอนาคต ไม่แน่เขาอาจจะให้หน้ากากทองคำของแท้กับฉันก็ได้”

ซูซานและโซรันต่างมองหน้ากันและยิ้มกรุ้มกริ่มเมื่อพวกเขาได้ยินสิ่งที่ลูกสาวได้กล่าว

ซูซานกล่าว "ซาร่า อีกสามวันหนูก็จะอายุสิบแปดแล้ว หนูมีพรอะไรมี่อยากจะได้เป็นพิเศษไหม?”

โซรันยิ้มกว้าง “หนูจะกลายเป็นผู้ใหญ่ทันทีเมื่อหนูอายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์ ลองบอกพรของหนูมา แล้วพ่อจะพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อเติมเต็มพรของหนู”

“จริงเหรอ?!”

ซาร่าตื่นเต้นมาก เธอรีบกล่าวทันควัน "หนูมีพรอยู่สองข้อ! ข้อแรกคืออยากให้แดร์ริลพี่ชายทูนหัวมาร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของหนูด้วย”

เธอไม่ได้พบพี่ชายทูนหัวของเธอมาสักพักหนึ่งแล้ว เธอคิดถึงเขา

แดร์ริล? โซรันและซูซานฉีกยิ้ม

แดร์ริลคือลูกทูนหัวของพวกเขา แน่นอนที่เขาจะต้องมาร่วมงานวันเกิดน้องสาวทูนหัวของเขาเอง

โซรันพยักหน้า “น่ารักมาก เดี๋ยวพ่อจะโทรหาเขาให้ทีหลัง”

“เฉียบ!” ซาร่าพยักหน้าและกล่าวต่อ “พรข้อที่สองของหนูคืออยากให้ดาร์บี้ผู้ไร้พ่ายมาร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของหนู”