บทที่ 640

เมื่องานเลี้ยงสิ้นสุดลงก็เป็นเวลาค่ำแล้ว ดวงจันทร์สาดแสงอยู่เหนือท้องฟ้า

แขกแต่ละคนอยู่ในห้องรับรองเพื่อการพักผ่อนในค่ำคืนนี้ แดร์ริลกำลังเดินผ่านสวนไปยังห้องรับรองของเขา เขาได้ยินเสียงเรียกดังมาจากด้านหลังที่มาพร้อมกับเสียงกระทบของรองเท้าส้นสูง

เขาหันกลับมาและได้เห็นซูซาน

ซูซานดูสวยงามในคำคืนนี้ในฐานะที่เธอเป็นแม่งานของงานเลี้ยง เธอจึงดื่มเครื่องดื่มไปหลายแก้วและใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีดอกกุหลาบ

“น้าซูซาน มีอะไรเหรอ?” แดร์ริลถามในขณะที่เขาหันกลับมามองเธอ

ซูซานกัดริมฝีปากของเธอและพูดเบา ๆ “แดร์ริล ฉันอยากจะขออะไรบางอย่าง นายช่วยให้ฉันได้พบกับดาร์บี้ผู้ไร้พ่ายได้ไหม?”

ซาร่าไม่ใช่คนเดียวที่ประทับใจดาร์บี้ผู้ไร้พ่าย ซูซานเองก็ถูกสะกดเช่นกัน เธอต้องการทำความรู้จักกับดาร์บี้ผู้ไร้พ่าย

แดร์ริลเกือบจะหลุดหัวเราะ นี่เขามีแฟนคลับกี่คน? น้าซูซานเองก็เป็นแฟนคลับด้วยสินะ?

ดูเหมือนว่าไซปไฟร์จะทำหน้าที่ในสำนักประตูสุราลัยได้ดี

แดร์ริลดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น เขายิ้มและพูดว่า “แน่นอน ผมจะโทรหาเขาและขอให้เขามาพบคุณ”

"วิเศษมาก" ซูซานยิ้ม “ฉันประทับใจจริง ๆ ขอบคุณนะแดร์ริล” จากนั้นเธอก็หันหลังเดินจากไป

แดร์ริลหัวเราะออกมา

เมื่อเธอชื่นชมดาร์บี้ผู้ไร้พ่ายเช่นนี้ ดังนั้นเขาคงจะต้องเซอร์ไพรส์เธอ

…

หลังจากที่จ้องมองดวงจันทร์เป็นเวลาเกือบสองชั่วโมง แดร์ริลก็สวมหน้ากากสีทองและสวมเสื้อคลุมสีดำของเขา จากนั้นเขาก็มุ่งหน้าไปยังห้องของซูซาน

โซรันยังคงพูดคุยอยู่กับเพื่อนเก่าอยู่ในห้องโถง เขาจึงยังไม่กลับมาที่ห้อง

เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืน

ไฟในห้องของซูซานยังคงเปิดอยู่

ซูซานยืนอยู่หน้าแท่นทราย เธอใช้ท่อนไม้เล็ก ๆ เพื่อไขปริศนาวิชาค่ายกล เป็นเวลานานนับเดือนแล้ว แต่วิชาค่ายกลนี้ซับซ้อนเกินไปและเธอก็ยังไม่สามารถไขปริศนานี้ได้

หยาดเหงื่อบาง ๆ ปกคลุมไปทั่วใบหน้าของเธอ แต่เธอยังคงดูสง่างามภายใต้แสงไฟ