บทที่ 641

ซูซานอยากจะบอกว่าเธอชื่นชมเขา

แต่เธอเป็นเพียงผู้ต้อนรับ ดังนั้นเธอจึงต้องสงบเสงี่ยม เธอกัดริมฝีปากของเธอและพูดเบา ๆ “ท่านประมุขดาร์บี้ คุณมีความรู้รอบด้านในวิชาค่ายกลจริง ๆ คุณช่วยรับฉันเป็นศิษย์ของคุณได้ไหม?”

ซูซานสนใจในเรื่องของวิชาค่ายกลเสมอมาและเธอก็ชื่นชมดาร์บี้ผู้ไร้พ่ายมาโดยตลอด เนื่องจากเขาสามารถแบ่งปันความรู้เกี่ยวกับค่ายกลลิลี่หิมะได้อย่างง่ายดาย เธอจึงอยากจะเป็นศิษย์ของเขา

ดาร์บี้ผู้ไร้พ่ายแห่งสำนักปรุตูสุราลัย แน่นอนว่าเธออยากจะเป็นศิษย์ของเขา

อะไรนะ?!

'น้าซูซานอยากจะเป็นศิษย์ของฉันเหรอ' แดร์ริลครุ่นคิด

แดร์ริลไม่รู้จะตอบว่ายังไง “คุณคงล้อผมเล่น ท่านหญิง คุณเป็นผู้เฉลียวฉลาด ผมไม่คู่ควรที่จะเป็นอาจารย์ของคุณ”

ช่างน่าตลก! ถ้าเขายอมรับซูซานเป็นศิษย์ของเขา ความสัมพันธ์ของพวกเขาจะต้องซับซ้อนมากแน่ ๆ

“คุณถ่อมตัวเกินไป! ฉันอยากเป็นศิษย์ของคุณจริง ๆ และฉันหวังว่าคุณจะยอมรับฉัน”

ซูซานคุกเข่าลงและคำนับแดร์ริล เธอไม่ต้องการเสียโอกาสนี้ไป

“ท่านหญิงคาร์เตอร์” แดร์ริลพยายามจะพยุงตัวเธอขึ้นมา

ซูซานกัดริมฝีปากของเธอและจับที่ขาของแดร์ริล “ท่านประมุขดาร์บี้ ได้โปรดรับฉันเป็นศิษย์ของคุณด้วย ได้โปรด!”

ซูซานอ้อนวอนจนทำให้แดร์ริลทนไม่ไหวอีกต่อไป

แดร์ริลไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอม จากนั้นเขาก็พยักหน้า "ก็ได้"

ซูซานดีใจมากที่ได้ยินเช่นนั้น เธอโค้งคำนับให้แดร์ริลอย่างรวดเร็ว “ได้โปรดรับการคำนับจากศิษย์ของท่าน ท่านอาจารย์”

“ดีมาก ลุกขึ้นเถอะ” แดร์ริลรีบพยุงเธอขึ้นมาและพูดว่า “นี่ก็ดึกมากแล้ว ผมคงต้องไปก่อน ผมจะสอนวิชาค่ายกลต่าง ๆ เมื่อเราพบกันอีกครั้ง ผมไปล่ะ”

แดร์ริลเปิดประตูและเดินออกไป

“ให้ฉันไปส่งคุณนะคะท่านอาจารย์” ซูซานพูดด้วยรอยยิ้ม