บทที่ 654

"ต้องให้ฉันบอกอีกกี่ครั้งว่าอย่าเรียกฉันลูกพี่แด๊กซ์อีก ให้เรียกฉันว่าท่านเจ้าสำนักและภรรยาของฉันว่านายหญิงแห่งสำนัก ทำไมแค่นี้นายก็ยังจำไม่ได้?" แด๊กซ์จ้องไปที่เขา "เราตั้งตัวเป็นสำนักแล้วตอนนี้ เราจะต้องมีคำพูดและกิริยาที่สำรวม อย่าตื่นตระหนก"

สมาชิกคนนั้นกำลังจะร้องไห้

"เป็นอะไรไป? บอกฉันมา" แด๊กซ์กล่าวอย่างสุขุมใจเย็น

"ลูกพี่แด๊กซ์ ลีรอย... ลีรอยหนีไปแล้ว"

อะไร?!

ฉิบหาย! แด๊กซ์ลุกขึ้นยืนในทันที ในหัวของเขาว่างเปล่า "หมายความว่าไง? เขาจะหนีออกไปได้ยังไง?"

ในระหว่างการโจมตีสำนักคุนหลุน แด๊กซ์ไม่ได้สังหารลีรอย แต่เขาจับตัวลีรอยมาทั้งเป็น

เขาจับตัวลีรอยไว้ก็เพราะว่าลีรอยเข้าร่วมกับโลกใหม่ เขาอาจจะมีประโยชน์ในอนาคต

เขาขังลีรอยในคุกชั้นใต้ดินและแด๊กซ์ก็ได้สั่งการให้สมาชิกระดับพระกาฬเฝ้าคุกเอาไว้

ลีรอยหลบหนีออกไปได้อย่างไร?

"ท่านเจ้าสำนัก ลีรอยเอาแต่กระแทกหัวของเขากับกำแพงไม่หยุดหย่อนเมื่อคืน เขาแกล้งฆ่าตัวตายและนอนนิ่งอยู่บนพื้น"

สมาชิกกล่าวเสริม "พี่น้องที่เฝ้าระวังอยู่หน้าห้องขังคิดว่าเขาตายแล้ว พวกเขาเลยเข้าไปตรวจดูและก็รู้ทันทีว่าเขายังไม่ตาย พวกเขาเลยรุมกระทืบลีรอยและออกมา ลีรอยจะต้องฉวยโอกาสขโมยกุญแจพวกเขา ตอนที่เราไปส่งอาหารเย็นให้กับลีรอย เขาก็หนีออกไปเรียบร้อยแล้วพร้อมกับลูกสาวของเขา ลิเดีย"

ฉิบหาย!

แด๊กซ์กำหมัดของเขาแน่น เขาโกรธเคือง "ไป ส่งทุกคนออกไปตามหาเขา ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม เอาตัวลีรอยกลับมาให้ได้!"

"ขอรับ ท่านเจ้าสำนัก"

สมาชิกคนนั้นรีบวิ่งไปทันทีขณะเขาสัมผัสได้ถึงความโกรธเคืองของแด๊กซ์