บทที่ 656

ชายสิบคนคุกเข่าลงอยู่ใต้เท้าของเจ็ดเทพธิดา พวกเขาถือจานผลไม้สำหรับบรรดาเจ็ดเทพธิดา ชายเหล่านั้นคือทาสรับใช้ที่พวกเธอจับตัวมา

สาวกคนหนึ่งเดินเข้ามาและกล่าวอย่างสุภาพ “เจ้าพระราชวัง มีคนอยู่นอกวังต้องการจะเข้าพบท่าน”

“ใคร?” ซินดี้กล่าวถาม

เธอคือผู้อาวุโสที่สุดในบรรดาเจ้าพระราชวัง เธอดูมีบารมีและทรงพลัง

สาวกกล่าวตอบอย่างสุภาพ “เขาอ้างว่าเขาคือลีรอย เฮนเดอร์สันจากสำนักคุนหลุน เขาพกสิ่งนี้ติดตัวมาด้วย”

สาวกมอบหยกให้กับซินดี้

เจ้าสำนักคุนหลุน ลีรอย?

ซินดี้รับมอบหยกและพยักหน้า “ให้เขาเข้ามา”

“ขอรับ เจ้าพระราชวัง”

สาวกก็พาตัวลีรอยและลิเดียเข้ามาในห้องโถง

ว้าว!

ห้องโถงนั้นดูยิ่งใหญ่อลังการ!

ห้องโถงบุบผาหลวงถูกตกแต่งอย่างงดงาม ลิเดียคิดว่าเธอได้หลงเข้ามาในสรวงสวรรค์ เธอรู้สึกประหลาดใจ

ลีรอยฉีกยิ้มขณะที่เขาก้มโค้งคำนับอย่างสุภาพ “ขอแสดงความเคารพ ท่านเจ้าพระราชวัง”

เขามองไปที่ซินดี้และกล่าว “เจ้าพระราชวัง ท่านเป็นอย่างไรบ้าง? ท่านยังจำผมได้อยู่ไหม?”

ซินดี้ฉีกยิ้มเบา ๆ “ฉันจำได้ เอาเก้าอี้มาให้เขา”

คนรับใช้สองสามคนรีบนำเก้าอี้มาให้กับลีรอย

“ท่านเจ้าสำนักเฮนเดอร์สัน ช่างน่าประหลาดใจอะไรเช่นนี้ คุณกำลังเผชิญกับปัญหาอะไรอยู่รหรือไม่?” ซินดี้กล่าวถาม

เมื่อไม่กี่ปีก่อน เธอได้เอาตะเกียงไร้มลทินมาจากสำนักคุนหลุนและให้สัญญากับเขาว่าเขาจะสามารถขอความช่วยเหลือจากเธอได้ถ้าหากเขามีปัญหาใด ๆ เธอต้องรักษาสัญญาอย่างแน่นอนถ้าเขาต้องการความช่วยเหลือจากเธอ

“ผมมีปัญหาเดือดร้อนจริง ๆ" ลีรอยกำหมัดแน่น ใบหน้าของเขาดูหมองหม่น