บทที่ 677

อีกด้านหนึ่งที่แท่นบูชาของสำนักประตูสุราลัย

แดร์ริลนั่งอยู่ในห้องโถงด้วยสีหน้ามืดมน

เขาพาทหารทั้ง 30 คนมายังสำนักประตูสุราลัย

สองขุนพลสายฟ้า จตุขุนพลและสิบปรมาจารย์สวรรค์เดินผ่านประตูเข้ามาและคุกเข่าข้างหนึ่งลง พวกเขาตะโกนพร้อมกันว่า “ท่านประมุขนิกาย”

เซปไฟร์กล่าวด้วยความเคารพ "ท่านประมุขนิกาย สาวกทั้งหมดของสำนักประตูสุราลัยอยู่ที่นี่"

แดร์ริลพยักหน้าและยืนขึ้นช้า ๆ เขามองไปยังสาวกของสำนักประตูสุราลัยที่อยู่ด้านหน้าของเขา เขากล่าวทีละคำ “เอาล่ะทุกคน กองทัพโลกใหม่มาถึงที่นี่แล้ว พวกเราทุกคนล้วนมาจากจักรวาลโลก เมื่อบ้านเกิดของเรากำลังตกอยู่ในอันตราย ดังนั้นเราจะต้องสู้!”

แดร์ริลพูดอย่างเด็ดเดี่ยว “ในตอนนี้ หกนิกายหลักได้รวมตัวกันอยู่ที่เมืองตงไห่เพื่อสอดส่องกองทัพของโลกใหม่ พวกนายจะเป็นผู้นำสาวกของสำนักประตูสุราลัยไปให้การสนับสนุนพวกเขา!”

แดร์ริลถอนหายใจยาว ถึงแม้ว่าเขาจะมีความรู้สึกไม่ประทับใจหกนิกายหลักและยังมองว่าพวกเขาคือตัวสร้างปัญหา แต่เขาก็เชื่อเสมอว่าเขาจะต้องระงับความคับข้องใจส่วนตัวเอาไว้ก่อนเมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรู สาวกของสำนักประตูสุราลัยจะต้องไปร่วมศึกในครั้งนี้และเป็นแนวหน้าเพื่อปกป้องเมืองตงไห่!

"รับทราบ!" จตุขุนพลตอบพร้อมกัน

ครึ่งชั่วโมงต่อมา แดร์ริลนำกลุ่มสาวกที่แข็งแกร่งออกมาจากแท่นบูชา

มันจะเป็นประโยชน์ถ้าหากว่าเหล่าสาวกนับหมื่นเหล่านี้ได้เข้าร่วมสงครามในครั้งนี้

แดร์ริลโทรหาเชลลีและขอให้เธอช่วยดูแลภรรยาของเขา

ก่อนหน้านี้ เขาบอกกับภรรยาของเขาว่าเขาจะไปซื้ออาหารมาให้เธอกิน แต่แล้วเขาก็ยังไม่มีโอกาสได้กลับไปหาเธอ

หลังจากที่เขาวางสายจากเชอร์ลีย์แล้ว โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นอีกครั้ง

กริ๊ง…

ใบหน้าของแดร์ริลมืดลงทันทีที่เขาเห็นหมายเลขผู้โทรเข้า!

มันคือเมแกน!

แดร์ริลรู้สึกอึดอัดใจ! เธอจะโทรมาหาฉันทำไม

หลังจากนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่งเขาก็รับสาย