บทที่ 678

“เขามาแล้วยังไง? ทำไมนายจะต้องตื่นตระหนกด้วย?” แม่ชีแห่งโชคชะตากล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ปัง!

เสียงที่ดังขึ้น! ประตูถูกทุบเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย! ฝุ่นควันลอยตัวอยู่เต็มอากาศ!

เมื่อฝุ่นค่อย ๆ จางหายไป เหล่าผู้นำนิกายมองไปที่ประตูและพวกเขาต่างก็ตกตะลึง

ชายผู้หนึ่งยืนอยู่ตรงประตู เขาอยู่ที่นี่คนเดียวด้วยใบหน้าที่โกรธแค้น!

เป็นใครไปไม่ได้นอกจากแดร์ริล!

ดวงตาของเขากลายเป็นสีแดงเลือด! มันดูน่ากลัว!

ฮึก…

เมแกนสะอึก! เธอรู้จักแดร์ริลดี แต่เธอไม่เคยเห็นเขาบ้าคลั่งเช่นนี้มาก่อน

“ไอ้สวะ!” แม่ชีแห่งโชคชะตายืนขึ้นและชี้ไปที่แดร์ริลอย่างโกรธเคือง

ใบหน้าของเขาเย็นชาในขณะที่ดวงตาของเขากวาดไปรอบ ๆ ผ่านฝูงชนและในที่สุดเขาก็จับจ้องไปที่ใบหน้าของเมแกน

“พ่อแม่ของฉันอยู่ไหน?” คำพูดอันเย็นชาเพียงไม่กี่คำดังออกมาจากปากของแดร์ริล

เมแกนเป็นคนที่โทรหาเขา ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะถามเธอ

เมแกนไม่ตื่นตระหนกมากนัก แม้ว่าเธอจะสัมผัสได้ถึงความโกรธแค้นของแดร์ริล เธอเยาะเย้ย “แดร์ริล ดูเหมือนว่าแกจะยังคงมีความเป็นคนอยู่สินะ ฉันคิดว่าแกจะไม่สนใจพ่อแม่ของแกแล้วเสียอีก”

ใบหน้าของแดร์ริลซีดเผือด เขาไม่ต้องการจะพูดเรื่องไร้สาระ เขาจึงถามอีกครั้งว่า "พ่อแม่ของฉันอยู่ที่ไหน?"

เมแกนขมวดคิ้วและพูดอย่างเย็นชา “ฉันขอบอกนะแดร์ริล แกอย่ามาตะโกนใส่ฉัน! แกคิดว่าแกเป็นใคร?”

เมแกนเคยชื่นชมแดร์ริลยิ่งนักสำหรับพลังที่ไร้พ่ายของเขา แต่หลังจากที่เธอได้รู้ถึงใบหน้าที่แท้จริงของเขา เธอก็เกลียดชังเขาทันที!

คำกล่าวในอดีตที่ว่า ความชอบธรรมและความชั่วไม่เคยมีอยู่ร่วมกัน มันเป็นความจริงที่แดร์ริลสมรู้ร่วมคิดกับนิกายตำหนักอมตะ!

ไม่เพียงเท่านั้น เขายังสมรู้ร่วมคิดกับกองทัพโลกใหม่และกลายเป็นคนทรยศ!

เขาเรียกตัวเองว่ามนุษย์ได้ยังไง? เขาเลวร้ายยิ่งกว่าสัตว์!