บทที่ 681

เพียะ! เพียะ! เพียะ!

แดร์ริลรู้สึกหัวสมองตื้อไปหมดจากการตบอย่างไม่หยุดยั้ง รอยเลือดไหลออกมาเปื้อนข้างริมฝีปากของเขา

เมแกนก็เดือดดาลมากขึ้นขณะเธอตะคอกใส่แดร์ริล “ไปลงนรกซะ ไอ้คนทรยศ!”

เธอมีกระบี่เล่มยาวอยู่ในมือและเธอกำลังจะใช้มันแทงหัวใจของแดร์ริล

แกร็ง!

อย่างไรก็ตาม ลูกประคำก็กระทบเข้ากับกระบี่เล่มยาวของเมแกน มันทำให้กระบี่บิ่น

คนที่เข้ามาขวางนั้นคือ มาสเตอร์รี้ด

เมแกนถอยร่นออกไปสองสามเก้า กระบี่เกือบจะหลุดออกจากมือของเธอ เธอมองไปที่มาสเตอร์รี้ดในความประหลาดใจ "ท่านเจ้าสำนัก ท่านจะทำอะไร?"

ทุกคนต่างสับสนงวยงง

แดร์ริลคือคนจัญไร! เขาไม่สมควรตายอย่างนั้นหรือ?

ทำไมมานเตอร์รี้ดถึงช่วยชีวิตเขา?

มาสเตอร์รี้ดพนมมือขึ้นและกล่าว "อมิตาพุทธ"

มาสเตอร์รี้ดมองไปที่ฝูงชนซึ่งกำลังสับสนกันอยู่และอธิบาย "ถึงแม้ว่าแดร์ริลจะก่ออาชญากรรมร้ายแรง แต่เราก็ยังสามารถใช้เขาให้เป็นประโยชน์ได้เพราะศัตรูผู้รุกรานมาถึงที่นี่แล้ว ในฐานะที่เขาเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพโลกใหม่ เขาก็อาจจะมีประโยชน์กับเรา”

มีประโยชน์

คนอย่างแดร์ริลจะมีประโยชน์ได้อย่างไร?

มาสเตอร์รี้ดมองไปที่แดร์ริลอย่างสขุมและกล่าว "แดร์ริล ไม่ว่านายจะลี้ภัยจากกองทัพโลกใหม่ออกมาไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม ฉันขอแนะนำให้นายช่วยเราจัดการกับศัตรูผู้รุกราน จำเอาไว้ว่าชีวิตพ่อแม่ของนายอยู่ในกำมือของเรา หากนายยังมีจิตสำนึกเพียงเล็กน้อย นายจะช่วยเราจัดการกับศัตรูผู้รุกรานได้ทันท่วงที ฉันให้สัญญาว่าจะปล่อยตัวพ่อแม่ของนายถ้านายยินยอมที่จะทำตาม”

จัดการกับกองทัพโลกใหม่?

แดร์ริลรู้สึกลังเล แต่เขาก็สบสายตาของมาสเตอร์รี้ด "ท่านอยากจะให้ผมทำอะไร?"

แดร์ริลไม่เคยลี้ภัยจากกองทัพโลกใหม่ อย่างไรก็ตาม เขาจะเห็นด้วยกับแผนการของพวกเขาตราบเท่าที่เป็นคำขอที่สมเหตุสมผลและเขาสามารถปลดปล่อยตัวพ่อแม่ของเขาได้

มาสเตอร์รี้ดไม่ได้ตอบคำถามเขา เขากลับส่งสายตาไปยังมาสเตอร์ลีโอนาร์ดผู้ซึ่งยืนอยู่เคียงข้างเขา