บทที่ 680

"แก..." แดร์ริลแผดเสียงขณะที่เขาชี้ไปที่แม่ชีแห่งโชคชะตา "แกชอบอ้างนักหนาว่ามาจากสำนักที่มีชื่อเสียงโด่งดัง แต่แกไม่เคยให้โอกาสฉันได้อธิบายแก้ต่างบ้างแม้แต่นิดเลย แกก็ยังยืนยันว่าฉันคือคนทรยศและแกยังมาทำร้ายพ่อแม่ของฉันอย่างโหดเหี้ยมอีก พวกเขาทั้งสองคนไม่ใช่ผู้บ่มเพาะด้วยซ้ำ! จิตใจของพวกแกทำด้วยอะไร?"

ทุกคนตกใจกับคำกล่าวของเขา บรรดาผู้บ่มเพาะจากแต่ละสำนักต่างลุกขึ้นยืนพรางชี้ไปที่แดร์ริลและสบถด่าเขา

"ไอ้สถุน! แกกล้าดียังไงมาพูดจาสามหาวแบบนั้นกับพวกเรา? ตลกสิ้นดี!"

“แกสมรู้ร่วมคิดกับกองทัพโลกใหม่เพื่อมาไล่ทำร้ายเพื่อนร่วมชาติของตัวเอง มันคือการทรยศหักหลัง ต่อให้เราฆ่าพ่อแม่ของแกพวกเขาสองคนก็สมควรโดนแล้ว!”

"ใช่ พวกเขาสมควรตาย ที่เลี้ยงลูกได้จัญไรแบบนี้"

เสียงสาปส่งดังระงมราวกับคลื่นซัดกระทบชายฝั่ง!

ดวงตาของแดร์ริลแดงเถือกขณะเขาหัวเราะและตะโตนเสียงแข็ง "ฉันงั้นเหรอ? สมรู้ร่วมคิดกับโลกใหม่? พวกแกเห็นฉันฆ่าใครสักคนที่มาจากจักรวาลโลกไหม?"

จากนั้นก็มีเสียงเบา ๆ ดังขึ้นขณะดาบกลืนโลหิตปรากฏอยู่ในมือของแดร์ริล!

"พวกแกเสียสติไปหมดแล้ว ฉันจะมาเอาตัวพ่อแม่ของฉันกลับไปด้วยวันนี้ ถ้าพวกแกยังมีหน้ามาห้ามฉัน พวกแกจะต้องตาย!" แดร์ริลกล่าวอย่างเยือกเย็น

ความตายกำลังเฝ้ารอใครก็ตามที่กล้าเสนอหน้าไปหยุดแดร์ริล!

คำเตือนที่ธรรมดาฟังดูเหมือนเสียงฟ้าร้องในลานแห่งหอคอยดาวปราถนา

ทันใดนั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงของผู้หญิงดังขึ้น

"เอาล่ะ งั้นเราลองมาดูกันว่าแกจะมีน้ำยาสักแค่ไหน"

น้ำเสียงนั้นฟังดูเย็นเยียบ!

พวกเขาหันไปมองที่ต้นเสียงและเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังลอยตัวอยู่กลางอากาศ เธอดูสง่างามสูงส่งและดูเหมือนกับนางฟ้า ราวกับว่าลมหายใจของเทพธิดาหิมวาได้ขจัดความไม่มีสัมมาคารวะของผู้ชายออกไป!

เธอคือเจ้าสำนักแห่งสำนักง้อไบ๊ เทพธิดาหิมวาออโรร่า แฮนเซ่น

เธอยกฝ่ามือที่แข็งราวกับหยกกระแทกไปบนอกของแดร์ริล!

"อ๊าก!"

สายตาของแดร์ริลริบหรี่ลง เขาเป็นเพียงคนเดียวในบรรดาผู้ลายล้อมที่สัมผัสได้ถึงพลังเต็มเหนี่ยวของฝ่ามือ!

อากาศรอบตัวของพวกเขาดูเหมือนจะหยุดนิ่งเมื่อลมเย็นพัดผ่านไปทั่วทั้งห้อง