บทที่ 69

'นี่มันเรื่องบังเอิญ หรือว่าเจ้าลูกเขยนี่รู้เรื่องพวกนี้จริง ๆ?' แขกคิด

แดร์ริลยิ้มบาง ๆ แล้วพยักหน้าให้แอ๊บบี้ "ใช่แล้ว แม้ว่ากระจกแปดด้านจะเป็นวัตถุโบราณที่สวยงาม แต่มันต่อต้านกับฮวงจุ้ยของคฤหาสน์ นั่นจึงทำให้ประธานกายสลบไป ต่อให้คุณซัลลิแวนมีทักษะแพทย์ที่เก่งกาจขนาดไหน เธอก็ไม่สามารถรักษาคุณได้"

คำเหล่านั้นทำให้เชลลีก้มหน้าลง ในตอนแรก เธอดูหมิ่นแดร์ริล ตอนนี้กลายเป็นว่า จริง ๆ แล้วเขาเป็นชายที่ยอดเยี่ยม มากไปกว่านั้น เธอเองก็รักษาแอ๊บบี้ไม่ได้ คำพูดของแดร์ริลนั้นปลอบเธอ

ขณะที่แดร์ริลกำลังพูด เขาก็แอบตรวจอาการของแอ๊บบี้เงียบ ๆ ด้วย

แม้ว่าผู้หญิงคนนี้จะอายุเกิน 30 ปี แต่เธอยังคงดูแลรูปลักษณ์เป็นอย่างดี จากการมองครั้งแรก เธอดูเหมือนอายุ 20 ด้วยซ้ำ เธอมีร่างกายที่น่าทึ่งเธอน่าเย้ายวนและดึงดูดอย่างไม่มีใครเทียบได้

'แอ๊บบี้กับแบรนดอน พี่น้องคู่นี้ ดูเหมือนจะไม่ใช่คนปกติ พวกเขามีรังสีที่ทรงพลังมาก! หรือว่าพี่น้องคู่นี้เป็นผู้บ่มเพาะ? ศิษย์ในสำนักไหนรึเปล่า?' แดร์ริลคิด

แอ๊บบี้ขมวดคิ้ว "คุณแดร์ริล ถ้าสิ่งที่คุณบอกถูกต้อง ถ้าอย่างนั้นทำไมฉันถึงเป็นคนเดียวที่สลบ ฉันมั่นใจว่ามีหลายคนในที่นี่มองกระจกแปดด้านด้านนั่น ใช่ไหม? ทำไมพวกเขายังดูปกติ?"

เมื่อสิ้นเสียงของเธอ ฝูงชนก็เริ่มตอบสนองแล้วตั้งข้อสงสัย

"นั่นสิ ฉันก็ดูมัน ทำไมฉันไม่เป็นอะไรเลย?"

"ฉันก็เห็นนะ"

"อย่างที่ฉันบอก หมอนั่นมันหลอกเรา"

แดร์ริลเมินเฉยคำถามรอบ ๆ เขา ตรงกันข้าม เขามองจ้องแอ๊บบี้เขม็งแล้วกล่าว "นี่เป็นเพราะปัญหาส่วนตัวของประธานกาย"

"ปัญหาส่วนตัวของฉัน?" แอ๊บบี้ถาม

แอบรนดอนทนไม่ไหว "พี่สาวของฉันจะมีปัญหาได้อย่างไร? อธิบายให้ชัด"

แดร์ริลยิ้มบางแล้วถามแอ๊บบี้ "ขอผมตั้งข้อสันนิษฐานหน่อยนะ ประธานกาย วันนี้คุณมีประจำเดือนรึเปล่าครับ?"

แอ๊บบี้กัดปากแน่น ใบหน้าของเธอแดง ท่าทางของเธอมีร่องรอยความไม่สบายใจ

"ไอ้เ-ี้ยนี่ นี่แกกำลังหาเรื่องใช่ไหม ไอ้เวร? อยากจะตายใช่ไหม?" แบรนดอนไม่ทนอีก เขายืนขึ้นแล้วมองไปที่แดร์ริลด้วยโทสะ

ไม่ใช่แค่ไอ้เวรนี่ทำเป็นรู้เรื่องรู้ราว แต่เขายังกล้าถามเรื่องส่วนตัวของพี่สาวของแบรนดอนต่อหน้าคนมากมายอีก เขาต้องเบื่อการมีชีวิตแล้วแน่

ในเวลาเดียวกัน บอดี้การ์ดร่างกำยำมากมายก็มาล้อมแดร์ริลไว้