บทที่ 692

“เราจะเบาเสียงลงเพื่อไม่ให้รบกวนทหารคนอื่น ๆ เอง” แดร์ริลยิ้มขณะเขาให้คำมั่นสัญญา

สโลนพยักหน้าและเดินออกจากเต็นท์ไปพร้อมกับอัศวินม้าขาวและอัศวินม้าดำ

บรรดาเทพธิดาต่างหน้าแดงฉาน! พวกเธอจ้องไปที่แดร์ริลขณะเขาทำให้พวกเธอรู้สึกอับอาย

“ยอดรักของฉัน ทำไมต้องมองฉันด้วยสานตาแบบนั้น?” แดร์ริลหัวเราะ “ท่านแม่ทัพแค่มาเตือนเราให้เบาเสียงลงตอนกลางคืน...”

“แดร์ริล!” เหล่าเทพธิดาต่างรู้สึกขายขี้หน้าและโกรธเคือง เวนดี้ขบริมฝีปากของเธอและกล่าวถาม “เมื่อไหร่นายจะปล่อยพวกเราไป?”

แดร์ริลรู้สึกขบขันเวลาที่เห็นพวกเธอเกรี้ยวกราด เขาฉีกยิ้มและกล่าว “ฉันปล่อยตัวพวกเธอไปก็ได้แต่พวกเธอทั้งหมดจะต้องสัญญากับฉันก่อนว่าจะพาพระราชวังฟูเหยามาช่วยปกป้องเมืองตงไห่"

เทพธิดาต่างสบสายตากัน เทพธิดาคนที่สามนาตาเลียพยักหน้าและกล่าว “ก็ได้ เราจะสัญญากับนาย คลายจุดสะกดของเราสักทีและปล่อยให้เราฟื้นกำลังภายในด้วย”

“เยี่ยมไปเลย!” แดร์ริลรู้สึกลิงโลดดีใจ ถ้าหากพระราชวังฟูเหยาสามารถช่วยเหลือพวกเขาได้ในการสู้รบกับโลกใหม่ มันก็คงจะเป็นข่าวดีอย่างแน่นอน!

แดร์ริลยกมือขึ้นและแตะไปที่จุดสะกดของบรรดาเทพธิดาทั้งหกเพื่อคลายการปิดผนึก

เมื่อจุดสะกดของพวกเธอคลายออกมาแล้ว กำลังภายในอันมหาศาลของทั้งหกคนก็พุ่งพรวดก่อร่างขึ้นมาในร่างกายของพวกเธอ!

ไม่ทันได้ตั้งตัว นาตาเลียก็ก้าวเท้าออกมาข้างหน้าและยื่นมือไปสะกดจุดปิดผนึกแดร์ริล!

แดร์ริลไม่มีเวลาหลบหลีกได้ทัน ร่างกายของเขาแข็งทื่อในทันที เขามองนาตาเลียด้วยความตกใจและโมโห “เธอ...”

“ไอ้เวรอย่างแกไม่มีสิทธิ์ที่จะมาต่อรองอะไรกับเรา!” เวนดี้กล่าวอย่างเย็นชา “นายเฝ้าฝันต่อไปเถอะว่าเรายอมช่วยปกป้องเมืองตงไห่”

นาตาเลียยกมือขึ้นและทุบแดร์ริลอย่างเลือดเย็นก่อนที่เธอจะคว้าเอาป้ายสัญลักษณ์จากเขาไป พวกเธอจะสามารถก้าวข้ามม่านเวทมนต์ออกไปจากค่ายได้ด้วยป้ายสัญลักษ์ณ์ชิ้นนี้

พวกเธอแสร้งทำเป็นยอมตกลงกับคำขอของแดร์ริล มันเป็นเพียงกลอุบาย พระราชวังฟูเหยาไม่ได้สนใจเรื่องราวอะไรของโลกภายนอก พวกเธอจะปกป้องเมืองตงไห่ไปทำไม? ต่อให้จักรวาลโลกจะถูกทำลายสิ้นซาก มันก็ไม่มีอะไรที่เกี่ยวข้องกับพระราชวังฟูเหยา!

“พี่สาวสาม!” เทพธิดาตัวน้อยวิตกกังวลขณะเธอมองไปที่นาตาเลีย “พี่สาวสาม เรายอมตกลงกับคำขอของแดร์ริลแล้ว มันคงจะดูไม่ดีถ้าเรามากลับคำพูดแบบนี้...”

“แล้วมันผิดตรงไหน? เราใช้ชีวิตอย่างสันโดษมันไม่มีทางเป็นไปได้ที่เราจะช่วยเหลือสนับสนุนเมืองตงไห่” นาตาลีปฏิเสธอย่างเกรี้ยวกราดขณะเธอเตะแดร์ริล “ไอ้เลวนี่มันเอาเปรียบเรา เราจะเอาตัวมันกลับไปที่พระราชวังฟูเหยาเพื่อลงโทษ”

นาตาเลียลากตัวแดร์ริลเดินออกจากค่าย และบรรดาพี่สาวน้องสาวคนอื่น ๆ ก็เดินตามเธอไปติด ๆ