บทที่ 704

“แด๊กซ์ บราเธอร์เชสเตอร์!”

แดร์ริลกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง ดวงตาของเขาเปียกปอนไปด้วยน้ำตา

ในไม่ช้า สำนักภูเขาบุบผาและนิกายตำหนักอัมตะก็มาถึงตรงหน้าของเขา ในตอนนั้นเองที่แด๊กซ์และเชสเตอร์สามารถมองเห็นใบหน้าของแดร์ริลได้อย่างชัดเจน

แดร์ริลได้รับบาดเจ็บสาหัสจนเขาดูไม่เหมือนมนุษย์อีกต่อไป ร่างกายของเขาถูกปกคลุมไปด้วยเลือด

ดวงตาของแด็กซ์แดงก่ำ

“สำนักภูเขาบุบผาจงฟัง! ฆ่ามัน! ฆ่ามัน! ฆ่ามัน!” แด็กซ์คำรามอย่างบ้าคลั่ง ด้วยขวานคู่ขนาดใหญ่ที่อยู่ในมือของเขาและพุ่งเข้าหากองทัพโลกใหม่!

“นิกายตำหนักอัมตะจงฟัง! ปกป้องบ้านเมืองของเรา ปกป้องผู้คนในเมืองตงไห่ ฆ่ามัน!” เชสเตอร์กำหมัดแน่น เขาสูญเสียความสง่าไปทันทีเมื่อเขาเห็นอาการบาดเจ็บสาหัสของบราเธอร์ของเขา!

"ฆ่ามัน!"

สาวกของสำนักภูเขาบุบผาและนิกายตำหนักอมตะรีบพุ่งไปยังค่ายของศัตรู พวกเขาเตรียมพร้อมที่จะฆ่า!

เมื่อมาสเตอร์ลีโอนาร์ด แม่ชีแห่งโชคชะตาและสาวกนิกายหลักคนอื่น ๆ ได้เห็นฉากนี้ พวกเขาก็แลกเปลี่ยนสายตากัน ไม่มีคำพูดใด ๆ ที่พวกเขาจะสามารถอธิบายเหตุการณ์ที่อยู่ตรงหน้าได้แม้แต่น้อย นิกายตำหนักอัมตะที่ชั่วร้าย! ที่พวกเขาเคยวิพากษ์วิจารณ์มาตลอด แต่ตอนนี้คนเหล่านั้นกลับอยู่ที่นี่เพื่อร่วมกันปกป้องเมืองตงไห่!

พวกเขาเหล่านั้นดูขัดแย้ง ทุกคนต่างก็ไม่มีคำพูดใด ๆ

เสียงคำรามดังขึ้นอย่างต่อเนื่องภายในสนามรบ

“อ๊าก!”

ผู้คนจำนวนมากล้มลงกับพื้นและเลือดก็หลั่งไหลออกมาปกคลุมไปทั่วทุกตารางนิ้ว

…

ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งของเมืองตงไห่

ภายนอกเมืองกำลังวุ่นวายและทุกคนในเมืองต่างก็เป็นกังวล

ในหอพักผู้ป่วย โมนิก้านั่งอยู่บนเตียงของเธอ เธอดูสงบนิ่ง แต่เธอกำลังเป็นกังวล