บทที่ 705

ณ หอคอยดาวปรารถนา บรรยากาศอบอวลไปด้วยเลือด

“อ๊าก!”

เสียงคำรามยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่องจากการฆ่า เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดในขณะที่เลือดยังคงหลั่งไหลลงบนหอคอยดาวปรารถนา

การต่อสู้ดุเดือดยิ่งขึ้น

แม้ว่าสาวกสำนักภูเขาบุบผาและนิกายตำหนักอมตะจะมาที่นี่เพื่อช่วยพวกเขาปกป้องเมืองตงไห่จากกองทัพโลกใหม่ แต่สถานการณ์ก็ยังไม่เป็นที่น่าพอใจ!

แดร์ริลปล่อยค่ายกลสองค่ายกลไปยังสาวกสำนักภูเขาบุบผาและนิกายตำหนักอมตะ เขาคิดว่า ค่ายกลนี้จะสามารถช่วยพวกเขาเอาชนะกองทัพโลกใหม่ได้ อย่างไรก็ตาม แดร์ริลไม่คิดว่าสโลนจะทำลายค่ายกลลงได้ภายในพริบตา

สโลนมีพลังมากเกินไป ไม่มีใครเทียบเทียมเธอได้ ทุกครั้งที่แดร์ริลสร้างค่ายกลขึ้นมา สโลนก็จะทำลายมันลงด้วยกระบวนท่าเดียวกันกับก่อนหน้านี้

ในไม่ช้า สำนักภูเขาบุบผาและนิกายตำหนักอมตะต่างก็สูญเสียสาวกไปสู่ความตายและบาดเจ็บสาหัสหลายพันคน ไม่มีทางใดที่พวกเขาจะป้องกันกองทัพโลกใหม่ได้ พวกเขาถูกบีบให้จนมุมซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

“มันถูกกำหนดไว้แล้วอย่างนั้นเหรอ?”

เชสเตอร์เป็นกังวล เขาคำรามขึ้นไปบนท้องฟ้า “สาวกนิกายตำหนักอมตะ ฟังนะ! แม้ว่าพวกเราทุกคนจะต้องจบชีวิตลงที่นี่ ในการต่อสู้ในครั้งนี้ พวกเราทุกคนจะต้องปกป้องดินแดนของเราจนลมหายใจสุดท้าย”

"ฆ่ามัน!"

แด็กซ์เองก็เต็มไปด้วยเลือด!

เช่นเดียวกับเชสเตอร์ แด๊กซ์รู้สึกอ่อนแอและสิ้นหวัง! มือของเขาจับขวานของเขาเอาไว้แน่น ดวงตาของเขาแปดเปื้อนไปด้วยเลือด อย่างไรก็ตาม เขายังคงไม่ย่อท้อ “แดร์ริล เชสเตอร์ วันนี้ พวกเราทั้งสามคนได้ร่วมกันปกป้องจักรวาลโลกจากกองทัพโลกใหม่ ถึงแม้ว่าหอคอยดาวปรารถนาจะถูกปกคลุมไปด้วยเลือด พวกเราก็ไม่เสียใจ”

“ถูกต้อง! ถึงแม้ว่าพวกเราจะไม่ได้เกิดในวันเดียวกัน แต่พวกเราจะตายในวันเดียวกัน!”

สามพี่น้องมองหน้ากันและหัวเราะออกมาด้วยเสียงอันดังแต่ในหัวใจของพวกเขานั้นรู้สึกเสียใจ

ครึ่งหนึ่งของสาวกนิกายตำหนักอมตะและสำนักภูเขาบุบผาเสียชีวิตและบางคนก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส พวกเขาไม่สามารถอดทนได้นานเกินไปถ้าหากสถานการณ์ยังคงเลวร้ายลงเช่นนี้

ทุกคนรู้สึกสิ้นหวังในทันที

พวกเขารู้ดีว่า พวกเขาจะไม่สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้อีกต่อไป