บทที่ 734

ก่อนที่เขาจะได้พูดจบประโยค กลุ่มชายชุดดำก็วิ่งเข้ามาพร้อมมีดพร้าในมือโดยมีชายหัวโล้นนำพวกเขาเข้ามา

ทันทีที่พวกเขามาถึง ชายหัวโล้นก็ตะโกนขึ้น “คุณหนูมาร์ค คุณเป็นอะไรไหม?”

“ไอ้คนไร้ยางอายผู้นี้เข้ามาแอบดูฉันเปลี่ยนเสื้อผ้า” เชอรีลตอบด้วยความโกรธในขณะที่เธอชี้ไปที่แดร์ริล

โอ้โห!

พวกเขาโกรธแค้นเมื่อได้ยินเช่นนั้น ชายหัวโล้นมองแดร์ริลอย่างเยาะเย้ย "เฮ้ย ไอ้เด็กเวร! แกกล้ามากนะที่แอบเข้ามาในจอลลีส์ คลับและแอบดูคุณหนูมาร์ค แกรู้ไหมว่าเธอเป็นใคร? เธอเป็นคู่หมั้นของนายน้อยลอยด์ แกมาแอบดูคุณหนูเช่นนี้ แกคงมีความปรารถนาที่จะตายสินะ แกไม่เคยส่องกระจกดูสารรูปของแกบ้างเหรอ? วันนี้ฉันจะควักลูกตาของแกออกมาเอง!"

แดร์ริลรู้ว่าเขากำลังเจอปัญหาเข้าแล้ว เขาโบกมือในขณะที่เขาพยายามจะอธิบายสถานการณ์ “มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด ฉันคือ แดร์ริลและก็เป็นฉันที่สามารถปกป้องเมืองตงไห่จากกองทัพโลกใหม่เอาไว้ได้”

ชื่อของเขาแพร่หลายไปทั่วจักรวาลโลก เขาจึงคิดว่าคนพวกนี้จะต้องเคยได้ยินชื่อของเขา

ชายหัวโล้นงุนงง เขาแลกเปลี่ยนสายตากับเหล่าสหายของเขา

“แดร์ริล?”

“เมืองตงไห่?”

“จัดการมัน!”

พวกเขายกมีดพร้าขึ้นในขณะที่พุ่งเข้าหาแดร์ริล!

บ้าชะมัด!

แดร์ริลถอนหายใจ เขาไม่ต้องการมีปัญหากับคนเหล่านี้ ดังนั้นเขาจึงหันหลังและรีบกระโดดลงไปภายนอกหน้าต่าง

เมื่อแดร์ริลลงถึงพื้นบนถนน เขาก็วิ่งออกไปเร็วที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ เขาวิ่งไปมาบนถนนหลายสายก่อนที่เขาจะหนีพ้นจากคนกลุ่มนั้นในที่สุด

เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก

จากนั้น แดร์ริลก็หยุดพักที่ข้างถนนในขณะที่เขามองไปรอบ ๆ แล้วที่นี่มันคือที่ไหน? มีเมืองย้อนยุคแบบนี้อยู่ในจักรวาลโลกด้วยเหรอ'

แดร์ริลกวาดสายตาไปรอบ ๆ จนเขารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ!

'นี่ไม่ใช่กองถ่ายภาพยนต์...โอ้ไม่นะ! ฉันถูกส่งมายังทวีปอื่นอย่างนั้นเหรอ?

สถานที่นี้ดูไม่เหมือนจักรวาลโลกหรือโลกใหม่!