บทที่ 737

“คุณชาย ฉันยินดีที่จะติดตามคุณไปทุกที่และเป็นทาสรับใช้ของคุณไปตลอด” จีเวลกล่าวด้วยรอยยิ้มกว้าง

การเดินทางของแดร์สนุกสนานมากขึ้นเมื่อเขาอยู่กับเธอ จีเวลเป็นเหมือนมัคคุเทศก์ตัวน้อยที่คอยแนะนำแดร์ริลเกี่ยวกับสถานที่ต่าง ๆ ที่พวกเขาเดินผ่านมา

แดร์ริลพาจีเวลไปซื้อเสื้อผ้าใหม่เพราะว่าเธอสกปรกและมอมแมมเกินไป

หลังจากที่พวกเขาซื้อเสื้อผ้าเสร็จแล้ว เขาก็พาเธอไปหาที่พัก

ห้องว่างในโรงแรมหลายแห่งที่พวกเขาเดินผ่านมาเต็มทุกที่ จนกระทั่งเขาเดินมาพบร้านอาหารระดับไฮเอนด์ที่ยังคงมีห้องว่างเหลืออยู่หนึ่งห้อง

แดร์ริลถอนหายใจอย่างโล่งอก เหลือห้องพักเพียงห้องเดียวเท่านั้น เขาครุ่นคิดว่า มันคงจะน่าอึดอัดใจสำหรับเขาและจีเวลที่จะต้องพักอยู่ในห้องเดียวกัน

ในขณะที่เขาลังเล จีเวลก็เดินเข้ามาและดึงแขนเสื้อของเขา “เราพักห้องนี้กันเถอะคุณชาย...”

ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะสามารถตามหาโรงแรมอื่นได้และพวกเขาก็ไม่รู้ว่าพวกเขาจะสามารถได้รับห้องพักหรือไม่ถ้าหากว่าพวกเขายังคงเดินตามหาต่อไป

แดร์ริลไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะต้องพักที่นี่ ดูเหมือนว่าเขาจะต้องนอนบนพื้นในคืนนี้

ห้องพักอยู่บนชั้นสองและแดร์ริลก็รู้สึกดีเมื่อเขาเห็นห้องนั้น

แม้ว่าทวีปตะวันออกอันยิ่งใหญ่จะค่อนข้างล้าสมัยในแง่ของการพัฒนา แต่ภายในห้องของพวกเขาก็มีทุกอย่างที่จำเป็นในเรื่องของสิ่งอำนวยความสะดวกแม้กระทั่งอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่

"ว้าว!"

เมื่อเห็นอ่างอาบน้ำ ราวกับว่าจีเวลได้บินขึ้นไปบนดวงจันทร์ เธอรีบวิ่งเข้าไปและเปิดน้ำอุ่นทันที

เธอเป็นคนสกปรกเนื้อตัวมอมแมม ดังนั้นเธอจึงรู้สึกตื่นเต้นที่เธอจะได้อาบน้ำ!

หลังจากที่เธอเปิดน้ำในอ่างจนเต็มแล้ว จีเวลก็มองไปที่แดร์ริลและก้มหน้าลงอย่างเชื่องช้า “คุณชาย คุณ...”

เธออยากจะอาบน้ำแต่เธอไม่สามารถอาบน้ำต่อหน้าผู้ชายได้ 'คุณชายจะดูฉันอาบน้ำไม่ได้...'

เธอเป็นเด็กสาวขี้อาย

แดร์ริลแตะหน้าผากของเธอและแกล้งเธอ “อยากให้ฉันช่วยอาบน้ำเหรอ?”

“ไม่ ไม่ ไม่” จีเวลหน้าแดงในขณะที่เธอตัวสั่น

“ก็ได้ ฉันไม่แกล้งเธอก็ได้” แดร์ริลยิ้มในขณะที่เขาคิดว่าเธอช่างน่าเอ็นดู โดยเฉพาะในตอนที่เธอกำลังเขินอาย “รีบไปอาบน้ำซะ ฉันจะหันหลังให้ ฉันจะไม่มองเธอ”