บทที่ 738

แดร์ริลรู้สึกขบขัน “ใครบอกว่าเธอเป็นทาสรับใช้”

“ฉันเป็นทาสรับใช้ของคุณชาย” จีเวลพูดอย่างหนักแน่น “ฉันยินดีที่จะรับใช้คุณไปตลอดชีวิต”

"ก็ได้ ๆ" แดร์ริลยิ้มในขณะที่เขาหยิบเกี๊ยวขึ้นมาแล้วยัดมันเข้าไปในปากของเธอ

“กินซะ นี่คือคำสั่ง”

"แน่นอน!" จีเวลพยักหน้า เธอก็กินเกี๊ยวเข้าไป จากนั้นเธอก็ร้องไห้ออกมา

เธอเป็นเด็กเร่ร่อนมาตั้งแต่เด็ก ในทุกครั้งที่เธอเดินผ่านร้านนี้ เธออยากจะลองกินเกี๊ยวดูบ้าง แต่เธอไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งเธอจะได้มีโอกาสกินมัน มันเป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันแห่งโชคชะตาของเธอ

แดร์ริลมองดูเธอและมอบรอยยิ้มที่อบอุ่นให้เธอหลังจากที่เขากินไปสองสามคำ เขาพูดเบา ๆ ว่า “ไม่เอาน่า ทำไมเธอถึงประทับใจเกี๊ยวน้ำมากเช่นนี้ ฉันจะซื้อให้เธอกินทุกวันเลย”

คำ ๆ นั้นทำให้จีเวลร้องไห้หนักมากขึ้นกว่าเดิมและเธอก็ร้องไห้ตลอดระยะเวลาของมื้ออาหาร หลังจากที่พวกเขากินเสร็จ พวกเขาก็ออกจากร้านอาหารไป

จีเวลถามด้วยความสงสัยหลังจากที่พวกเขาเดินออกมา “เราจะไปไหนกันคุณชาย?”

แดร์ริลมองไปที่ถนนข้างหน้าและครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “กลับไปพักผ่อนกันก่อนเถอะ จีเวล เธอพอจะรู้จักใครที่จะสามารถช่วยให้ฉันออกจากทวีปนี้ไปได้บ้าง?”

“ฉันคิดว่าหนึ่งในสี่นิกายหลักน่าจะมีความรู้เรื่องนี้” จีเวลพูดเบา ๆ จากนั้นเธอก็ถามเขาว่า “คุณชาย ทำไมคุณถึงต้องการออกไปจากทวีปนี้ล่ะ?”

แดร์ริลถอนหายใจและกำลังจะตอบคำถามของเธอ แต่แล้วเขาก็ได้ยินเสียงของความโกลาหลดังขึ้นอยู่ไม่ไกล

มองจากระยะไกล เขาสามารถมองเห็นคนขายของริมสองข้างทางวิ่งหนีด้วยความตื่นตระหนก ผู้คนที่กำลังเดินอยู่ต่างก็ต้องหลีกทาง! ถนนที่เคยมีชีวิตชีวาดูว่างเปล่าขึ้นในทันใด

'เกิดอะไรขึ้น?' แดร์ริลขมวดคิ้ว แต่แล้ววินาทีต่อมา เขาก็ตกตะลึง!

ผู้คนนับพันคนกำลังเดินขบวนไปข้างหน้าจากปลายถนนอีกด้านหนึ่ง!

คนเหล่านั้นล้วนแต่แต่งกายด้วยชุดดำ!

ชายหนุ่มผู้เป็นหัวหน้าแต่งกายด้วยชุดจีนโบราณ เขาดูหล่อเหลาและสง่า! เขาถือดาบยาวที่เปล่งประกายด้วยท่าทางอันเยือกเย็น

อะไรวะเนี่ย!

'ทำไมผู้คนจำนวนมากจึงปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันเช่นนี้?' แดร์ริลเกิดความสงสัย ในขณะที่กลุ่มคนเหล่านั้นก็เข้ามาใกล้เขามากขึ้นเรื่อย ๆ!

หัวหน้าหนุ่มผู้นั้นถือดาบยาวและปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าของแดร์ริล เขายกดาบยาวจ่อที่คอของแดร์ริล!

เกิดอะไรขึ้น?

เมื่อดาบยาวสัมผัสที่คอของเขา แดร์ริลก็สูดหายใจเข้าและฝืนยิ้ม