บทที่ 755

ขณะที่พวกเขาร่วงหล่นลงมา แดร์ริลพยายามอย่างเต็มที่เพื่อปกป้องเธอ ตัวจีเวลจึงไม่ได้รับบาดเจ็บอันตรายใด ๆ

แดร์ริลไอสำลักออกมาอีกสองสามครั้งก่อนจะฉีกยิ้ม “ฉันไม่เป็นอะไร ฉันยังไม่ตาย”

ขณะเขากล่าว เขาโกรธเคืองเป็นอย่างมาก

สารเลวมาร์คัส! กล้าดียังไงถึงมาหลอกเขาได้! โชคดีที่กำลังภายในอันเข้มข้นของเขา ลดแรงกระแทกของแรงโน้มถ่วงได้ ไม่อย่างนั้น ร่างของทั้งคู่คงแหลกไม่มีชิ้นดี!

ถึงแม้ว่าเขายังไม่ตาย แต่ร่างกายของเขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส

จีเวลถอนหายใจเมื่อรู้ว่าแดร์ริลปลอดภัยและยังไม่ตาย

แดร์ริลกวาดสายตามองไปรอบ ๆ มันมืดมาก แต่เขาก็รู้ว่าหน้าผาที่สูงเสียดฟ้านั้น ถูกล้อมรอบไว้ด้วยดงป่า

‘นี่มันเที่ยงคืนแล้ว เราคงจะต้องรอถึงพรุ่งนี้เช้าก่อน แล้วเราถึงจะออกเดินทางได้ ฉันคงต้องการเวลาฟื้นคืนกำลังภายในสักพัก’

เมื่อแดร์ริลคิดเช่นนั้น เขาก็พยายามปลอบโยนจีเวล “ไม่ต้องห่วง เรามาพักก่อนเถอะตอนนี้”

จีเวลพยักหน้าและนั่งพิงหลังของแดร์ริล เธอไม่ได้หลับตา เธอกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ตัว และคอยระมัดระวังกับท่วงท่าของตัวเอง เพราะเธอรู้ว่าแดร์ริลจำเป็นต้องนั่งสมาธิบ่มเพาะกำลังภายในอย่างรวดเร็ว

เธอจะพักผ่อนลงได้อย่างไรในสถานการ์ณหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้?

แดร์ริลหลับตาลงและเริ่มทำสมาธิบ่มเพาะ

ไม่นานพระอาทิตย์ก็ขึ้นฟ้าและมันก็เป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส

เฮ่อ

แดร์ริลสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และค่อย ๆ ลืมตา หลังจากบ่มเพาะไปได้ไม่กี่ชั่วโมง เขาก็พักฟื้นเต็มที่

“คุณชาย เสร็จแล้วเหรอ?” จีเวลลุกขึ้นอย่างลิงโลด

แดร์ริลตกใจเมื่อเห็นถุงใต้ตาอันดำคล้ำของจีเวล เขาขมวดคิ้วแและกล่าวถาม “นี่เธอไม่ได้นอนทั้งคืนเลยเหรอ?”

จีเวลพยักหน้าและกล่าวเบา ๆ “ฉันรู้ว่าคุณกำลังนั่งสมาธิบ่มเพาะกำลังภายในเพื่อพักฟื้น ฉันเลยอยากจะอยู่เป็นเพื่อนคุณเฝ้าระวังสัตว์ร้ายให้ ถ้ามันมาฉันก็จะได้ไล่มันออกไป”