บทที่ 777

พวกเขาเข้าใกล้เมืองใหญ่ที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก ดอกไม้สวยงามหลายสีเบ่งบานอยู่ทั้งสองข้างของประตูเมืองที่สามารถมองเห็นได้ในระยะไกล

“เรามาถึงเมืองดอกชบาแล้ว” จีเวลกล่าวอย่างตื่นเต้นเมื่อได้เห็นประตูเมือง

“เมืองดอกชบา?” แดร์ริลพึมพัมกับตัวเอง

จีเวลหัวเราะและกล่าว “เมืองดอกชบาถูกตั้งชื่อตามดอกไม้ตระกูลชบานานาพันธุ์ที่เติบโตรอบ ๆ เมือง แท่นบูชาหลักของสำนักหยกก็ตั้งอยู่ในหุบเขาร้อยบุปผาด้วย มันอยู่ห่างจากเมืองดอกชบาไปไม่กี่กิโลเมตร สำนักหยกจะรับแต่สาวกผู้หญิงเท่านั้น”

แดร์ริลหัวเราะและกล่าว “ถ้าอย่างนั้นคืนนี้เราไปพักในเมืองดอกชบากันเถอะ เราจะเดินทางต่อในวันพรุ่งนี้”

“ได้เลย!” จีเวลส่งเสียงร้องดีใจ

ก่อนหน้านี้จีเวลเคยมาที่เมืองดอกชบาในฐานะที่เป็นขอทานเร่ร่อน ในที่สุดเธอก็ได้กลับมาเพลิดเพลินกับสถานที่ท่องเที่ยวและประสบการณ์ของเมืองในความรู้สึกใหม่

รถม้าก็เคลื่อนเข้าสู่เมืองดอกชบา ในขณะที่พวกเขากำลังสนทนากัน

เมืองนี้เปี่ยมไปด้วยความมีชีวิตชีวาจากพ่อค้าแม่ขายข้างถนน บางคนขายเครื่องสำอาง บางคนขายลูกกวาดและมีแม้กระทั่งการแสดงละครลิงและรายการทอล์คโชว์

จีเวลรู้สึกร่าเริงมากเมื่อเธอลากแดร์ริลเดินไปตามท้องถนน ในมือข้างหนึ่งถือลูกกวาดและในมืออีกข้างหนึ่งถือขนมสายไหม

อีกด้านหนึ่งในโลกใหม่

มันมีเพียงแค่ถนนบนภูเขาเท่านั้น ที่มุ่งตรงไปสู่พระราชวังในขณะที่มีคนสองคนเดินอย่างเงียบเชียบ ไม่ใช่ใครอื่นนอกไปเสียจาก จัสตินและลิลี่