บทที่ 820

เมื่อสิบปีที่แล้ว?

แอนดี้หน้าซีดเซียวเมื่อเขาได้ยินคำพูดของแดร์ริล!

“เพื่อนเก่าที่คุณพูดถึง เขาคือ มารกระบี่ ฟอร์ด เซาธ์ ใช่ไหม?” แอนดี้กลืนน้ำลายหลังจากที่เขาพูดจบ

“ใช่แล้ว” แดร์ริลพยักหน้า

ในขณะนั้น ภายในห้องนอนก็เงียบลงในทันที!

แอนดี้กำหมัดแน่น เขาสูดหายใจเข้าและพูดว่า “เมื่อสิบปีที่แล้ว สำนักโอสถและสำนักกระบี่ได้ร่วมมือกันโจมตีมารกระบี่ ฟอร์ด เซาธ์ และเมื่อสิบปีที่แล้ว พ่อของฉันเป็นเจ้าสำนักโอสถคนเก่า และเขาก็ได้ล่วงลับไปหลังจากนั้นไม่นานเขาคิดผิดพลาดจริง ๆ ที่ซุ่มโจมตีมารกระบี่ ฟอร์ด เซาธ์ ฉันต้องขอโทษแทนพ่อของฉันจริง ๆ ถึงแม้ว่ามันจะสายเกินไปถึงแม้ว่ามารกระบี่ฟอร์ด เซาธ์ อาจจะไปสู่สุคติแล้วก็ตาม”

แดร์ริลถอนหายใจ เขาเห็นว่าแอนดี้เป็นคนดีและเขาเองก็เต็มใจที่จะขอโทษแทนพ่อของเขา

แดร์ริลครุ่นคิดว่าจะบอกเขาดีหรือไม่ ว่าฟอร์ด เซาธ์ยังไม่ตาย แต่เขายังอยู่ที่หุบเขาในช่วงตลอดสิบปีที่ผ่านมา

แต่แล้วเขาก็ไม่ได้บอก เมื่อเขาคิดได้ว่าอาจารย์ของเขาไม่ต้องการที่จะแก้แค้นอีกต่อไป เขาถึงเลือกที่จะอยู่ที่หุบเขาต่อไปและไม่ต้องการให้เกิดความวุ่นวายใด ๆ อีก

“ช่างมันเถอะ อย่าพูดถึงมันอีกเลย” แดร์ริลโบกมือจากนั้น เขาก็จับมือเดบร้าและจีเวลแล้วหันหลังเพื่อเดินจากไป “ไปกันเถอะ"

"เดี๋ยวก่อน!"

แอนดี้ตะโกนขึ้นมาในขณะที่เขาวิ่งไปข้างหน้า เขาหยิบบางอย่างออกมาจากเสื้อของเขาแล้วยื่นมันให้กับแดร์ริล “ฉันจะไม่มีวันลืมความเมตตาของคุณ แดร์ริล คุณได้ช่วยชีวิตภรรยาของฉันเอาไว้ ดังนั้น ก็ถือว่าฉันเป็นหนี้บุญคุณของคุณไปตลอดชีวิตของฉัน และสิ่งนี้คือ สัญญาณขอความช่วยเหลือจากสำนักโอสถ ถ้าหากว่าคุณตกอยู่ในอันตราย คุณเพียงแค่ปล่อยสัญญาณขอความช่วยเหลือนี้ออกมา แล้วฉันจะนำสาวกของสำนักโอสถไปช่วยคุณ ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหนก็ตาม!”

แดร์ริลไม่ได้ปฏิเสธความจริงใจของเขา เขาจึงรับสัญญาณขอความช่วยเหลือนั้นมา

แล้วแอนดี้ก็พูดว่า "อย่าเพิ่งไปเลย อยู่ทานอาหารเย็นกับเราก่อนสิ”

“แดร์ริล ทำไมเราไม่อยู่ทานอาหารเย็นกับพวกเขาก่อนล่ะ? หลังจากนั้นเราค่อยไปก็ได้” เดบร้ากล่าวเบา ๆ

เธอมาที่นี่เพื่อต้องการคำชี้แจงจากผู้อาวุโสจูปิเตอร์ แต่เธอก็ตระหนักได้ว่า ทั้งหมดนี้เป็นความเข้าใจผิด ดังนั้นมันคงจะดูไม่เหมาะ ถ้าหากว่าเธอปฏิเสธที่จะอยู่ร่วมทานอาหารเย็นกับเขา

“ก็ได้” แดร์ริลพยักหน้าตอบรับคำเชิญ

และในคืนนั้น บรรยากาศภายในห้องโถงใหญ่ของสำนักโอสถก็เต็มไปด้วยความร่าเริง