บทที่ 847

เรเชลและอีวานกอดกันอย่างโหยหา แสดงถึงความรักที่มีต่อกันมากของพวกเขา!

ฤดูหนาวใกล้เข้ามา สายลมหนาวจนทำให้ขนลุกซู่

เรเชลรู้สึกเป็นกังวล “อีวาน ออกไปจากที่นี่กันเถอะ มันดูว่างเปล่ามาก คงจะไม่มีใครอยู่ที่นี่เลย เราไม่น่ามาเดทที่นี่เลยดูสิ สถานที่นี้น่าขนลุกมาก”

อีวานหัวเราะเสียงดัง "ไม่ต้องกังวล ที่นี่เป็นสถานที่ที่จักรพรรดิแห่งโลกใหม่เอาไว้บูชาบรรพบุรุษ สวรรค์ และโลก ไม่มีใครมาที่นี่แน่นอน มันก็เลยว่างเปล่าแบบนี้”

อีวานจ้องมองไปที่แท่นบูชาที่อยู่ใกล้เคียง

แท่นบูชาทำด้วยหยกขาวบริสุทธิ์และโครงของมันก็นั้นทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ มันดูยิ่งใหญ่ตระการตามาก!

มีหินทิเบตขนาดเท่าไข่ไก่วางอยู่ตรงกลางแท่นบูชา หินทิเบตนั้นมีสีมรกตและมีประกายแวววับ มันส่องสว่างไปทั่วทั้งบริเวณ

“นั่นหินอะไร?”

อีวานเองก็อยากรู้เช่นกัน เขาจึงเดินไปทางนั้น

เมื่อเขาไปถึงแท่นบูชา เขาก็ยกหินทิเบตขึ้นและมองดูอย่างระมัดระวัง เขาประหลาดใจที่ได้เห็นสิ่งที่งดงามเช่นนี้ หินทิเบตถูกแกะสลักเป็นลวดลายมังกรและยังสามารถสัมผัสได้ถึงพลังจิตวิญญาณ

อีวานตระหนักได้ว่า พลังจิตวิญญาณของหินทิเบตนั้นมีประโยชน์ต่อการบ่มเพาะ!

หากผู้ใดได้สวมใส่มันเอาไว้ตลอดเวลา พวกเขาก็จะสามารถเร่งความเร็วในการบ่มเพาะของตนเองได้!

เขาอยากจะหัวเราะออกมา

ไม่แปลกใจเลยที่จักรพรรดิจะหวงแหนสถานที่แห่งนี้ หินนี้เป็นสมบัติที่ล้ำค่าจริง ๆ !

อีวานหยิบหินทิเบตขึ้นมาโดยไม่ลังเลแล้วใส่มันลงในกระเป๋าของเขา ก่อนที่เขาจะจับมือเรเชลและกล่าวว่า “วันนี้เราโชคดีจริง ๆ เรามาถึงยังสถานที่ที่น่าขนลุกเช่นนี้ แต่เรากลับพบสมบัติอันล้ำค่า เรเชล หินนี้สำหรับเธอ”

“จริงเหรอ?!” เรเชลถามในขณะที่พยักหน้าอย่างตื่นเต้น เธอมีความสุขมาก

ทันใดนั้น ก็มีคนตะโกนขึ้นว่า

"พวกแกเป็นใคร? กล้าดียังไงบุกเข้ามาที่แท่นบูชาของโลกใหม่ พวกแกรู้ไหมว่าผู้บุกรุกทุกคนจะต้องถูกประหารชีวิต!”

เมื่อพวกเขาเดินตามเสียงไป พวกเขาก็ได้เห็นองครักษ์วิ่งเข้ามาหาพวกเขา!

อีวานตกใจ แต่เขารู้ว่ามันสายเกินไปที่จะวิ่งหนีไปในตอนนี้! ดังนั้น เขาจึงใช้ดาบยาวของเขาโจมตีองครักษ์ในขณะที่อีกมือหนึ่งของเขากำลังจับมือเรเชลเอาไว้ เขาได้ทิ้งหยดเลือดเอาไว้ในขณะที่พวกเขาวิ่งหนีออกไปจากแท่นบูชาของโลกใหม่ไป

…

อีกด้านหนึ่ง ที่ด้านล่างของปล่องภูเขาไฟ

แดร์ริลได้ปะทะกับเปลวเพลิงเย็นไร้มลทินอยู่เป็นเวลาห้าวัน ห้าคืน!

ในช่วงเวลานั้น แดร์ริลไม่ได้อ่อนแอลงเลย เขาได้ใช้กำลังภายในอันบริสุทธิ์ในการรักษาตัวเอง

จีเวลและเดบร้าเองก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยคุ้มครองเขา

จากนั้นในที่สุด ในเช้าวันที่หก แดร์ริลก็ส่งเสียงคำรามออกมา

ในที่สุด กำลังภายในอันบริสุทธิ์ของเขาก็ได้ดูดซับเปลวเพลิงเย็นไร้มลทินจนเสร็จสิ้น!

“อ๊าก!”

แดร์ริลมองขึ้นไปบนท้องฟ้าและคำรามอย่างน่าเกรงขาม ร่างกายของเขาถูกเปลวไฟคลอกอย่างรุนแรงเป็นเวลาห้าวันความเจ็บปวดนั้นแสนสาหัส!

แต่แล้วในที่สุด เขาก็เอาชนะเปลวเพลิงเย็นไร้มลทินได้ เขาดูดซับมันได้อย่างสมบูรณ์!