บทที่ 848

“เธอรู้ไหมว่าใจของฉันแตกสลายเพราะเธอ? หัวใจของฉันนั้นว่างเปล่า

“ในช่วงชีวิตนี้ คุณเป็นหนึ่งเดียวในใจของฉัน…”

อารมณ์ของแดร์ริลดีขึ้น เมื่อเขาได้ยินเสียงอันไพเราะของเธอ จีเวลเคยร้องเพลงนี้มาก่อน แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขาเบื่อเลย

เดบร้ารู้สึกสะเทือนใจเมื่อเธอได้ยินเพลงนี้ เธอกล่าวชมเชยจีเวล “ช่างเป็นท่วงทำนองที่ไพเราะมาก เนื้อเพลงช่างอ่อนหวาน ฉันไม่รู้มาก่อนว่าเธอร้องเพลงได้ไพเราะเช่นนี้”

จีเวลรู้สึกเขินอายเมื่อได้ยินคำชมของเดบร้า เธอตอบอย่างสุภาพว่า “พี่สาวเดบร้า คุณชมเกินไป อ้อจริงสิ พี่สาวเดบร้า! คุณรู้ไหมว่า นายท่านเองก็ร้องเพลงได้ ไม่เพียงแต่เขาจะร้องเพลงได้เท่านั้น แต่เขายังแต่งเพลงได้ยอดเยี่ยมอีกด้วย!”

“แม้แต่ เชอรีล มาร์ค ศิลปินชั้นนำก็ยังขอให้เขาแต่งเพลงให้กับเธอ เขาได้แต่งเพลง 'หวานราวน้ำผึ้ง' ให้กับการแสดงของเธอ จนสามารถสร้างความประทับใจให้กับทุกคนได้!”

จีเวลกอดแขนของแดร์ริลและเขย่าเบา ๆ “นายท่าน ร้องเพลงให้เราฟังหน่อยสิ!”

ดวงตาของจีเวลเต็มไปด้วยความอ้อนวอน

'แดร์ริลร้องเพลงได้เหรอ?'

เดบร้าตกตะลึง ดวงตาที่สวยงามของเธอจ้องมองไปที่แดร์ริลอย่างลึกซึ้ง

แดร์ริลมองดูเธอด้วยความเอ็นดู จากนั้น เขาก็ยิ้มและพยักหน้า “ก็ได้ ฉันจะร้องให้ฟัง!”

แดร์ริลกระแอมในลำคอเบา ๆ จากนั้นเขาก็ร้องเพลงออกมา

“ฉันเพียงแค่ต้องการมองหาเธอทามกลางผู้คน

“ฉันไม่เคยลืมภาพของเธอเลย

“ฉันยังคงฝันว่าสักวันฉันจะได้พบเธออีก

“จากนี้ไป ฉันคงจะรู้สึกเหงาเมื่อฉันคิดถึงเธอ”

"เวลาที่ฉันคิดถึงเธอ เธออยู่ไกลเหลือเกิน เวลาที่ฉันคิดถึงเธอ ภาพของเธอลอยอยู่ตรงหน้า เวลาที่ฉันคิดถึงเธอ เธอยังคงอยู่ในหัวใจของฉันไม่เปลี่ยนแปลง”

เมื่อแดร์ริลร้องเพลงออกมา เขาไม่สามารถหยุดคิดถึงลิลี่ได้

ลิลี่ชอบเองก็ชอบร้องเพลงเช่นกัน เขาจำที่เธอร้องเพลงถ่ายทอดสดได้

เขายังคงสงสัย เธอสบายดีไหม? เธอจะแต่งงานกับคนอื่นไปแล้วหรือยัง?

ดวงตาของแดร์ริลเปลี่ยนเป็นสีแดงในขณะที่เขายังคงร้องเพลงต่อไป

ในทางกลับกัน เดบร้าและจีเวล รู้สึกประทับใจในช่วงทำนองนี้มาก

หัวใจของเดบร้าละลายเมื่อเธอได้ยินเสียงของแดร์ริล เธอรู้สึกชื่นชมเขามากยิ่งขึ้น 'ชายผู้นี้สามารถกลั่นโอสถ แต่งบทกวี มีความรู้ในวิชาค่ายกล และยังสามารถร้องเพลงได้อีก' จะมีอะไรที่เขาทำไม่ได้บ้าง?

“นายท่าน มันช่างเป็นเพลงที่ไพเราะมาก”

ดวงตาของจีเวลเป็นประกายราวกับดวงดาวดวงเล็ก ๆ ในขณะที่เธอขอร้องแดร์ริล "เมื่อคุณมีเวลา คุณช่วยสอนฉันร้องเพลงนี้ได้ไหม?"

“ได้เลย" แดร์ริลยิ้มในขณะที่เขาพยักหน้าตอบรับ

เดบร้ารวบรวมความคิดของเธอและกอดไหล่ของแดร์ริลก่อนที่เธอจะพูดเบา ๆ ว่า “อ้อ จริงสิ แดร์ริล ในเมื่อคุณสามารถดูดซับเปลวเพลิงเย็นไร้มลทินได้แล้ว คุณช่วยแสดงให้เราดูหน่อยสิ”

จีเวลเองก็ตื่นเต้นมาก เธอไม่สามารถซ่อนความรู้สึกยินดีภายในจิตใจของเธอได้

‘นายท่านสามารถดูดซับเปลวเพลิงที่โหดที่สุดได้แล้ว!"

"ได้สิ" แดร์ริลยิ้มบาง ๆ จากนั้น เขาก็ยกมือขึ้นและโบกมือของเขาขึ้นไปในอากาศ ต่อมา กำลังภายในของเขาก็เริ่มเคลื่อนที่