บทที่ 876

แลร์รี่ก้าวไปข้างหน้าด้วยความลังเลเล็กน้อย “แต่ถึงยังไง พวกนายก็ต้องชดใช้ค่าเสียหายที่ทำให้รถเป็นรอย”

ฟึบ…

หลังจากที่เขาพูดจบ พนักงานรักษาความปลอดภัยหลายสิบคนก็รีบเข้ามาและจ้องเขม็งไปที่แดร์ริลราวกับกำลังมองดูเหยื่อ!

พวกเขาพร้อมที่จะพุ่งไปข้างหน้าและจัดการชายหนุ่มผู้นั้นตามคำสั่งของมิสเตอร์วู้ด!

เมื่อเห็นว่าบรรยากาศเลวร้ายลงเรื่อย ๆ จีเวลก็รีบรั้งแขนแดร์ริลไว้แน่นและกระซิบว่า "นายท่านช่างมันเถอะ ช่างมันเถอะ..."

ถึงแม้ว่าเธอจะถูกตบ แต่เธอก็อยากจะออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด เธออาจจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับจักรวาลโลกมากนัก แต่เธอก็รู้ว่า แลร์รี่เป็นเจ้าของห้างสรรพสินค้าและเป็นผู้ที่มีสถานะทางสังคมที่สูงมาก

แดร์ริลมองไปที่จีเวลและจับมือเธอเอาไว้ รอยฝ่ามือสีแดงบนใบหน้าที่ไร้เดียงสาของจีเวลนั้นชัดเจนจนทำให้หัวใจของแดร์ริลรู้สึกเจ็บปวดเมื่อเขาได้เห็นมัน

“หึ!”

แดร์ริลไม่สามารถควบคุมความโกรธได้อีกต่อไปเขาทุบรถปอร์เช่เข้าอย่างแรง! แรงมหาศาลแผ่ซ่านไปทั่วทั้งบริเวณและในไม่ช้าเสียงที่คมชัดของกระจกรถที่แตกก็ดังขึ้น!

เพร้ง!

ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็ตกตะลึง ทุกคนสูดหายใจเข้าอย่างแรง

'เขากล้าดียังไงทุบรถหรูคันนี้?'

'เขาจะต้องบ้าไปแล้ว’

“ฉันจะชดใช้ค่าเสียหายเอง บอกฉันมาว่าแกจะให้ฉันทำยังไงกับแก? ที่แกตบหน้าน้องสาวของฉัน” แดร์ริลพูดด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นและแอบแฝงไปด้วยเจตนาฆ่า!

“แกจะชดใช้ค่าเสียหายอย่างนั้นเหรอ? แกรู้หรือไม่ว่ารถคันนี้ราคาเท่าไหร่? คนจนอย่างแกไม่มีปัญญาที่จะได้ขับรถคันนี้ด้วยซ้ำ ต่อให้แกจะต้องทำงานไปจนตายก็ตาม” แลร์รี่เยาะเย้ย

“ใช่ ทำไมแกไม่ลองฉี่ใส่รถแล้วมองดูเงาตัวเองในนั้นล่ะ?” เอสเธอร์เดินเข้ามาและพูดต่อว่า "ฉันบอกแกไปแล้วว่ารถคันนี้มีมูลค่าสามล้านเหรียญ"

“รถคันนี้ราคาเพียงแค่สองล้าน แล้วทำไมฉันจะต้องจ่ายสามล้านด้วย?” แดร์ริลพูดด้วยรอยยิ้มที่เยือกเย็น น้ำเสียงของเขาแสดงให้เห็นว่าเขากำลังจะหมดความอดทน!