บทที่ 886

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้สนิทสนมกับเทพธิดาทั้งเจ็ดแต่เชสเตอร์ก็ชื่นชมพวกเธอทั้งเจ็ด เมื่อเขานึกถึงวันที่พวกเธอได้ร่วมต่อสู้กับสโลนอย่างกล้าหาญ

ฟืด!

แดร์ริลสูดหายใจเข้าและพยักหน้าหลังจากที่เขาได้ฟังเชสเตอร์ “ตกลง ฉันจะไปพระราชวังฟูเหยาก่อน ฉันจะใช้เวลามากสุดหนึ่งวัน บราเธอร์เชสเตอร์และแด็กซ์ รวบรวมสาวกของสำนักภูเขาบุบผาและนิกายตำหนักอมตะก่อน เราจะทำลายล้างสำนักประกายแสงเมื่อฉันกลับมาจากพระราชวังฟูเหยาแล้ว!"

จากนั้นแดร์ริลก็มองไปที่เดบร้าด้วยสีหน้าที่ซับซ้อน “เดบร้า คุณและจีเวลอยู่ที่นี่ก่อนและช่วยดูแลพ่อทูนหัวของผมหนึ่งวัน”

“นายท่าน… ดูแลตัวเองด้วย” จีเวลกล่าวอย่างไม่เต็มใจ

เธอติดตามแดร์ริลมานานกว่าหนึ่งปีและไม่เคยแยกจากเขาเลย

แดร์ริลยิ้มและลูบหัวจีเวล “ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันกำลังจะไปช่วยคน ไม่ได้ไปสู้รบกับใคร ทุกอย่างจะเรียบร้อย”

แดร์ริลหันหลังและเดินออกจากห้องโถงไป

…

ในอีกด้านหนึ่ง

ภายในห้องโถงร้อยบุบผาของพระราชวังฟูเหยา

ลีรอยนั่งอยู่ที่นั่น โดยมีสาวใช้หลายคนคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขา พวกเธอถือถาดที่เต็มไปด้วยไวน์และผลไม้

ในพระราชวังฟูเหยา ผู้ชายมีสถานะต่ำต้อย

แต่แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป เมื่อลีรอยเข้ามาครอบครองพระราชวังฟูเหยา

สาวกสาวสวยหลายคนกำลังดูแลลีรอยอยู่ข้าง ๆ บางคนนวดเท้า บางคนนวดหลังและไหล่ ลีรอยกลายเป็น 'จักรพรรดิ' ของพวกเธอไปแล้ว

ฮ่า ฮ่า…

เขามีความสุขยิ่งนัก

ลีรอยหรี่ตาลง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความปีติยินดี เขาเป็นคนที่ส่งจดหมายถึงแดร์ริล! ลีรอยแทบรอไม่ไหวที่จะได้กำจัดแดร์ริล!

“นายท่าน!”