บทที่ 887

"ออกไป!"

โคลอี้ตื่นตระหนกและโกรธแค้น เมื่อเธอได้เห็นลีรอยเดินเข้ามาใกล้ด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย หลังจากที่เทพธิดาทั้งเจ็ดดื่มไวน์ของลีรอยเข้าไป พวกเธอก็ไม่สามารถใช้กำลังภายในได้อีกต่อไป ไม่เพียงแต่โคลอี้จะถูกสะกัดจุดเท่านั้น แต่เธอยังสูญเสียการควบคุมกำลังภายในของเธอไปอีกด้วย

"ออกไปเหรอ?"

ลีรอยค่อย ๆ เดินเข้ามาและมองดูเธอด้วยรอยยิ้ม “เทพธิดาคนที่สอง นี่คือห้องนอนของฉันและในตอนนี้ฉันก็เป็นเจ้าพระราชวังฟูเหยาแล้ว เธอลืมไปหรือเปล่า? ทำไมฉันจะต้องออกไปด้วย? วันนี้เป็นวันที่ฉันพลิกแผ่นหยกและเธอก็คือผู้โชคดี แล้วเธอจะให้ฉันออกไปได้ยังไง?”

ในขณะที่เขาพูด รอยยิ้มอันชั่วร้ายของลีรอยก็กว้างขึ้น “ฉันทำแผ่นหยกให้พี่น้องทั้งเจ็ดของเธอด้วย และใครก็ตามที่ถูกเลือกในคืนนั้น ก็จะได้รับความรักอันแสนหวานของฉัน และเธอก็ควรจะรู้สึกเป็นเกียรติที่เธอถูกเลือกในคืนแรก ฮ่าฮ่า!”

'อะไรนะ?

'พลิกแผ่นหยก!'

ร่างกายของโคลอี้สั่นสะท้านเมื่อเธอได้ยินเช่นนั้น “ลีรอย แกมันโสโครกไร้ยางอาย! แกมันไม่ต่างจากสัตว์เดรัจฉานเลยแม้แต่น้อย”

เทพธิดาทั้งเจ็ดที่เป็นเจ้าพระราชวังผู้สง่างามกำลังจะถูกลีรอยทำให้แปดเปื้อนและอัปยศ

เธอยอมตายดีกว่าที่จะต้องมีชีวิตอยู่อย่างอับอาย!

แต่เธอไม่แม้แต่ที่จะฆ่าตัวตายได้เลย เมื่อเธอถูกสะกัดจุดเช่นนี้!

ลีรอยยิ้มอย่างชั่วร้ายในขณะที่ดวงตาของเขายังคงกวาดขึ้นลงไปที่ร่างกายของโคลอี้ จากนั้น เขาก็พุ่งไปข้างหน้าโดยไม่มีการแจ้งเตือนใด ๆ

…

หลังจากนั้นไม่นาน ลีรอยก็สวมใส่เสื้อผ้าของเขาอย่างมีความสุข เขาอารมณ์ดีและร่าเริงอย่างสุดจะพรรณนา

โคลอี้ขดตัวอยู่ที่มุมเตียง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยน้ำตาและดวงตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้น!

"ฮ่า ฮ่า อย่าร้องไห้สิคนสวย" ลีรออยเดินเข้ามาหาเธอด้วยรอยยิ้ม เขายกคางของเธอขึ้น

“ไสหัวไป ไปให้พ้น…” โคลอี้กัดฟันแน่น ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น “ลีรอย คอยดูนะ ฉันจะหั่นแกเป็นชิ้น ๆ!”

เพียะ!

ลีรอยตบหน้าของโคลอี้อย่างรุนแรง ใบหน้าอันบอบบางของเธอมีรอยนิ้วมือสีแดงห้านิ้วปรากฎขึ้น เธอคร่ำครวญอย่างเจ็บปวด

“เธอไม่ใช่เจ้าพระราชวังอีกต่อไป อย่าบังอาจทำตัวสูงส่งเช่นนี้” ลีรอยต่อว่าเธออย่างเย็นชา