บทที่ 891

อีกด้านหนึ่ง!

ภายในอุงโมงค์ลับ แดร์ริลใช้เวลาอยู่นานในการเดินคลำหาทางไปรอบ ๆ แต่เขาก็ยังไม่พบกับทางออก เขารู้สึกกระวนกระวาย

‘ซวย’

‘ไอ้ห้องลับนี่มันใหญ่แค่ไหนกันวะเนี่ย? ฉันจะติดแหงกอยู่ในนี้ตลอดไปไม่ได้’

แดร์ริลรู้สึกหดหู่ แต่ไม่นานเขาก็ยินเสียงอ่อนเปลี้ยดังขึ้นอยู่ไม่ไกลจากตัวเขา เสียงนั้นฟังดูเหมือนกับเสียงของผู้หญิง

‘มีคนอยู่ในห้องลับนี่ด้วยงั้นเหรอ?’ แดร์ริลรู้สึกดีใจและเดินตามเสียงไปเพื่อหาต้นตอของมัน

หลังจากที่เขาเดินมาได้เกือบนาทีเต็มและวกไปวนมากว่าเจ็ดถึงแปดรอบในที่สุดเขาก็เดินมาถึงห้องหิน

ห้องหินห้องนี้ไม่มีประตูแต่ถูกปิดไว้ด้วยลูกกรงเหล็ก

แดร์ริลถึงกับตกตะลึงและยืนงงอยู่หน้าลูกกรงเหล็ก

เขาเห็นหกเทพธิดานั่งอยู่ข้างในลูกกรง รวมทั้งซินดี้และไอรีนพวกเธอดูโรยรินอ่อนแอมาก และไร้ซึ่งบารมีและความสูงส่งอย่างที่เคยเป็นปกติ

“ภรรยาตัวน้อย!” แดร์ริลเรียกหาตามสัญชาตญาณของเขาและเดินเข้าไปหาอย่างลิงโลด

เขาไปพบกับเจ็ดเทพธิดาที่ถูกขังอยู่ในนี้โดยบังเอิญ! แต่ถึงอย่างไร... ทำไมเทพธิดาสองถึงไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วย?

“แดร์ริล!” เทพธิดาตัวน้อยเป็นคนแรกที่ตอบสนอง เธอเงยหัวขึ้นและสบสายตาแดร์ริลพอดี เธอรู้สึกดีใจมาก “นาย ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่ได้...”

หลังจากสมรภูมิรบที่หอคอยดาวปราถนา เทพธิดาตัวน้อยก็มอบคัมภีร์ไว้กับแดร์ริลถึงสองเล่ม

ทั้งคู่ก็ไม่ได้เจอกันนับตั้งแต่เหตุการณ์ในครั้งนั้น

เทพธิดาตัวน้อยขบริมฝีปากของเธอแน่นและนึกคำนวณระยะเวลา เป็นเวลากว่าหนึ่งปีแล้วที่พวกเขาพบกันในครั้งสุดท้าย เธอรู้สึกชื่นใจมากที่ได้พบแดร์ริลอีกครั้ง

แดร์ริลเดินไปที่ลูกกรงเหล็กและกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ลีรอยล่อลวงฉันให้มาที่นี่ เขาใช้ชื่อของเธอแอบเขียนจดหมายมาหาฉันเพื่อล่อให้ฉันมาติดกับ แต่แผนของเขาล้มเหลว และฉันก็ไล่ตามเขามาตลอดทางจนถึงตรงนี้...”

ลีรอย ไอ้คนระยำ!

ช่างน่ารังเกียจและอัปยศถึงขนาดนี้ได้อย่างไร!

เทพธิดาตัวน้อยขบริมฝีปากและกระซิบออกมาแผ่วเบา “ไอ้คนเนรคุณไม่รู้จักสำนึก แอบอาศัยอยู่ในวังของเรามานานร่วมปีกว่า แต่กลับมาตอบแทนความเมตตาของเราด้วยการทรยศ ทันทีที่มันอยู่ในเงื้อมมือของฉัน!”ฉันจะไม่มีวันปราณีกับมันแน่