บทที่ 898

เทพธิดาคนอื่น ๆ ก็พากันหัวเราะร่าเมื่อได้ยินเช่นนั้น

‘แดร์ริล ไอ้หมอนี่ไม่เคยจะจริงจัง ต้องโดนสักที’

แดร์ริลหัวเราะและรีบกล่าวตอบโดยไม่แม้แต่จะคิด “พี่สาวที่แสนดีของฉัน!”

“ไอ้หมอนี่!” ซินดี้รู้สึกหงุดหงิดและกระทืบเท้า เธอไม่คาดคิดว่าเขาจะหน้าหนาพอที่ยอมเรียกเธอว่าพี่สาวที่แสนดีทันควันเช่นนี้! คนหน้าไม่อาย!

“พี่สาวหนึ่ง คนอย่างแดร์ริลมันหน้าหนาเกินไป...” เวนดี้ที่อยู่ข้าง ๆ ก็อดใจไม่ได้ที่จะต้องกล่าวออกมา

“แก… ไอ้หน้าด้าน!” ซินดี้ขบริมฝีปาก แต่ถึงอย่างไรเธอก็โยนศิลาบูรณะสวรรค์ให้กับแดร์ริลตามสัญญา

แดร์ริลหัวเราะชอบใจ เขาเอื้อมมือมาคว้าศิลาได้อยู่หมัด เขาลุกลี้ลุกลนรีบใส่ศิลาลงไปในรูเล็ก ๆ ของเจดีย์ชั้นแรก

แสงสีทองระยิบระยับเปล่งประกายขึ้นมาทันที ในตอนที่ศิลาบูรณะสวรรค์ถูกใส่เข้าไปอย่างสมบูรณ์ในรูชั้นแรกของเจดีย์!

หึ่ง!

เมื่อศิลาอยู่ในชั้นแรกของเจดีย์แล้ว ทันใดนั้นก็มีมวลพลังมหาศาลพุ่งออกมาจากเจดีย์!

บรรดาคนที่ติดอยู่ในชั้นแรกของเจดีย์ก็ถูกปลดปล่อยทันทีตามความคิดของแดร์ริล!

ฟริ้ง! ฟริ้ง! ฟริ้ง!

มีผู้คนจำนวนมาทยอยเดินออกมาจากชั้นแรกของเจดีย์!

10! 20! 100!… 500!

มีผู้คนทั้งหมดถึง 500 คนที่เดินออกมาจากเจดีย์ชั้นแรก! ทั้งผู้ชายผู้หญิงยืนเรียงเป็นระเบียบอยู่ต่อหน้าแดร์ริล!

บรรดา 500 คนนี้สวมใส่เสื้อผ้าตามยุคสมัยราชวงศ์ต่าง ๆ และมีหลากหลายประเภทบางคนสวมเสื้อคลุมแขนยาว บางคนสวมผ้าไหม ผ้าซาติน และบางคนยังสวมชุดเกราะอีกด้วย!

แดร์ริลและเหล่าเทพธิดาต่างหันมามองหน้ากันอย่างอ้ำอึ้งมึนงง