บทที่ 927

ขณะที่เขากล่าว แดร์ริลก็เดินตามหลังสโลนไป

เมื่อพวกเขาเดินออกมาถึงข้างนอก พวกเขาก็เห็นบรรดาสาวกสำนักประตูสุราลัย และเจ้าหญิงอีเว็ตต์ที่อยู่ตรงปากทางเข้า ทุกคนดูเป็นกังวลอย่างมาก

“พี่สโลน แดร์ริล!”

ทันทีที่อีเว็ตต์เห็นพวกเขา เธอก็รู้สบายใจ เธอรีบวิ่งเข้าไปทักทาย

จากนั้นเธอก็เห็นเถาอู้ตัวน้อยในอ้อมแขนของสโลน และสายตาของเธอก็เปล่งประกาย “ว้าว มันน่ารักมาก มันเป็นสัตว์เลี้ยงพันธ์ุอะไร?”

ทุกสายตาจับจ้องไปที่เถาอู้ตัวน้อย

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเด็กแรกเกิด แต่รัศมีของมันก็ทรงพลังมาก

สโลนยิ้มให้อีเว็ตต์และกล่าว “นี่คือเถาอู้”

อะไร?

เถาอู้?

ทุกคนตกตะลึง

เถาอู้ อสูรร้ายทั้งสี่สัตว์วิเศษในตำนาน

อีเว็ตต์ก็ตกตะลึงเช่นเดียวกัน

ทันใดนั้น เถาอู้ตัวน้อยก็หันไปมองรอบ ๆ ก่อนจะตะโกนเรียกหาสโลนและแดร์ริล “มามิ๊ ปาปิ๊...”

ว้าว!

บรรดาสาวกสำนักประตูสุราลัยทุกคนตกตะลึงอลเวง

“นี่เกิดอะไรขึ้น?”

“เถาอู้พูดได้ด้วย?”

“ไม่จริง พวกนายได้ยินที่มันพูดไหม? มันเพิ่งจะเรียกท่านประมุขสำนักว่าปาปิ๊ และเรียกท่านแม่ทัพสโลนว่ามามิ๊”

ทุกคนต่างถกเถียงกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น พวกเขาหันไปจ้องที่แดร์ริลและสโลนทุกสายตาดูสับสนและงวยงง