บทที่ 980

”รับทราบ!”

…

อีกด้านหนึ่ง ลิลี่ก็กลับมาบ้านด้วยสภาพที่กลุ้มอกกลุ้มใจ

ระหว่างที่เธอเดินทางกลับบ้าน จิตใจของเธอก็เต็มไปด้วยแดร์ริล ในขณะที่น้ำตาของเธอก็พลั่งพรู หัวใจของเธอปวดร้าวราวกับถูกมีดแทง คนที่เธอรักมากที่สุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ แต่เธอไม่อาจจะโอบกอดเขาได้!

ยิ่งลิลี่คิดมากเท่าไหร่เธอก็ยิ่งเศร้าสลด! ลิลี่โทษมัตเตโอ แฮนสันที่ทำให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้! น้ำตาของเธอยังคงไหลริน

ซาแมนธานั่งอยู่บนโซฟากำลังเล่นโทรศัพท์มือถือในตอนที่ลิลี่กลับถึงบ้าน

“ลิลี่...” ซาแมนธาลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นลิลี่กลับมาพร้อมกับดวงตาที่แดงก่ำ เธออดใจไม่ได้ที่จะต้องกล่าวถาม “เกิดอะไรขึ้น? วิลเลียมโทรหาแกเพื่อไถ่ตังอีกแล้วใช่ไหม?”

สีหน้าของลิลี่ไม่สู้ดีนัก แต่เธอยังคงฝืนยิ้มและส่ายหัว “ไม่ใช่…"

“ลิลี่! เธออยู่ในนั้นรึเปล่า? ลิลี่!”

เธอเพิ่งจะมาถึงบ้านไม่ทันไร ก็มีคนมาเคาะประตู เขาคือแดร์ริล!

'สามีที่รัก! เขาตามหาฉันมาถึงที่นี่เลยเหรอ!’ หัวใจของลิลี่สั่นระริก เธอแตกตื่นกระวนกระวายแต่ก็รู้สึกซาบซึ้งกินใจในเวลาเดียวกัน เธอรู้สึกร้องไห้จนเจ็บจมูกเมื่อน้ำตายังคงไหลริน

“แม่แดร์ริลมาที่นี่ บอกเขาไปว่าหนูไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว” ลิลี่กล่าวเบา ๆ ขณะกัดฟันก่อนจะรีบวิ่งหนีขึ้นไปชั้นบนอย่างรวดเร็ว

‘สามีที่รัก ฉันขอโทษ ฉันจะให้นายมาเห็นสภาพฉันแบบนี้ไม่ได้ ฉันทำไม่ได้! ฉันหวังว่าฉันยังคงเป็นคนสวยในความทรงจำของนายตลอดไป...’

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

แดร์ริลเคาะประตูอย่างเดือดดาลจนในที่สุดเขาก็เคาะประตูแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ ด้วยความกระวนกระวายใจก่อนจะรีบเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว

ในขณะนั้น มีเพียงซาแมนธายืนอยู่ภายในห้องโถงเท่านั้น แดร์ริลกระสับกระส่ายจนเหงื่อแตกที่หน้าผากก่อนจะกล่าวพร้อมกับดวงตาที่แดงก่ำ “ป้าซาแมนธา ลิลี่อยู่ที่ไหน เธออยู่ไหน?! เธอเพิ่งกลับมาใช่ไหม? ลิลี่อยู่ไหน? ลิลี่อยู่ที่ไหน?!"

“นาย…”