บทที่ 982

วิลเลียมรวบรวมสติได้หลังจากมึนงงไปสักพักก่อนจะกล่าวกับแดร์ริล “แดร์ริล นายจะมาตะคอกใส่ฉันทำไม? ฉันขอบอกอะไรนายอย่าง นี่มันเป็นเรื่องของตระกูลลินดัน ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับนาย”

วิลเลียมกระวนกระวายใจเมื่อเขากล่าวเช่นนั้น เขาคงจะไม่แยแสที่จะมองแดร์ริลด้วยซ้ำถ้าหากเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในอดีต แต่ตอนนี้แดร์ริลเป็นถึงประมุขสำนักประตูสุราลัยและเป็นวีรบุรุษที่ช่วยทั้งทวีปจักรวาลโลกให้พ้นภัย แดร์ริลกลายเป็นคนที่น่ายกย่อง และสถานะทางสังคมของเขาก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว

แต่วิลเลียมก็ไม่ได้ขวัญอ่อนเกินไปเกี่ยวกับเรื่องนั้น แม้ว่าบารมีในยุทธภพของแดร์ริลจะสูงส่ง แต่เขาก็ไม่มีสิทธิ์มายุ่มย่ามเรื่องของตระกูลคนอื่น ท้ายที่สุดแล้วแดร์ริลก็ไม่ได้มีสายสัมพันธ์อะไรกับตระกูลลินดันแล้ว

‘อะไร? เขาคือแดร์ริล ดาร์บี้งั้นเหรอ?’ นายหน้าอสังหาริมทรัพย์สองสามคนถึงกับอ้ำอึ้ง

ใครบ้างในจักรวาลโลกที่จะไม่รู้จักชื่อเสียงเรียงนามของแดร์ริล? ชื่อของเขาดังกระฉ่อนเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวาง

แดร์ริลกำหมัดแน่น และแสดงสีหน้าไร้อารมณ์ “ฉันจะบอกแกอีกครั้ง ไสหัวออกไป!”

แดร์ริลนั้นอารมณ์เสียมากพออยู่แล้วที่ลิลี่ไม่ยอมเปิดประตู เขารู้สึกโมโหยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อเห็นวิลเลียมเข้ามาสร้างปัญหา

“เฮือก!…” เมื่อเขากล่าวเช่นั้น บรรดานายหน้าอสังหาริมทรัพย์สองสามคนก็แทบจะไม่กล้าหายใจ และรีบกุลีกุจอออกไปจากคฤหาสน์อย่างรวดเร็ว

แต่วิลเลียมไม่ได้ออกไปด้วย เขายืนจ้องหน้าแดร์ริลด้วยใบหน้าที่แดงเถือกก่อนจะกล่าว “คฤหาสน์หลังนี้จะตกเป็นของตระกูลลินดันในไม่ช้าแล้ว แกมีสิทธิ์อะไรมาไล่ฉันออกไป?”

“มีสิทธิ์อะไร?” ดวงตาของแดร์ริลแดงก่ำ เขาแต่งงานอยู่กินกับลิลี่มาถึงสามปีและเห็นวิลเลียมเอาเปรียบลิลี่สารพัดตลอดทั้งสามปี! เขาต้องทนกับพฤติกรรมของวิลเลียมถึงสามปีเต็ม!

“ฉันบอกให้แกไสหัวออกไป!” แดร์ริลแผดเสียงในขณะที่ยกฝ่ามือขึ้นอย่างเดือดดาล และตบหน้าวิลเลียมอย่างแรง!

เพี้ยะ!