บทที่ 104

ฉินเยี่ยนเฉิงรู้สึกว่าฟู่ซือเหยียนทำไปก็เปล่าประโยชน์

เพราะจากการมองของเขา เวลานี้เสิ่นชิงซูแค้นฟู่ซือเหยียนฝังลึก ถ้าท้องจริง ด้วยสภาพการณ์ของทั้งสองในตอนนี้ เสิ่นชิงซูจะไม่เก็บเด็กไว้อย่างแน่!

แต่ฟู่ซือเหยียนดื้อรั้นจะตรวจสอบให้ได้

ฉินเยี่ยนเฉิงกลัวว่าเขาจะบ้าขึ้นมาเพราะเรื่องนี้อีก จึงได้แต่ไปทำธุระแทนฟู่ซือเหยียน

ห้องทำงานผู้อำนวยการ

ฉินเยี่ยนเฉิงถ่ายทอดความต้องการของฟู่ซือเหยียนกับโจวชิงเจ๋อ

โจวชิงเจ๋อฟังจบ เลิกคิ้วเรียบ ๆ “ฟู่ซือเหยียนใส่ใจคุณเสิ่นคนนี้จังนะ?”

ฉินเยี่ยนเฉิงหนังตากระตุก “เรื่องนี้คุณไปถามฟู่ซือเหยียนเองได้ครับ เขาเป็นคนไม่ค่อยพูดไม่ค่อยจา รู้จักกับผมมาหลายปีแล้ว แต่ก็เคยพูดความในใจกับผมแค่ไม่กี่คำ”

“ก็จริง ความจริงตลอดเวลาที่ผ่านมาผมก็ไม่ได้พอใจน้องเขยอย่างเขาสักเท่าไร แต่เสี่ยวชูชอบ ผมที่เป็นพี่ใหญ่ก็เลยได้แต่เอาหูไปนาเอาตาไปไร่”

ฉินเยี่ยนเฉิง “...” มันบังเอิญมาก น้องเขยของคุณก็ไม่ค่อยพอใจคุณเหมือนกัน!

โจวชิงเจ๋อไม่พูดมาก แต่โทรศัพท์ภายในถึงฝ่ายไอที “เดี๋ยวหมอฉินจะไป คุณช่วยเขาหาข้อมูลหน่อย”

หลังจากวางสาย เขามองฉินเยี่ยนเฉิง “ช่วยบอกฟู่ซือเหยียนให้ด้วย เขาติดหนี้น้ำใจผมครั้งหนึ่ง”

ฉินเยี่ยนเฉิงมุมปากกระตุก “ครับ”

ฉินเยี่ยนเฉิงเดินออกจากห้องทำงานผู้อำนวยการก็กลอกตาขาวใส่แรง ๆ!

หน้าเนื้อใจเสือ!

ในห้องทำงาน โจวชิงเจ๋อเปิดลิ้นชักและหยิบประวัติการรักษาออกมาจากในนั้นหนึ่งฉบับ

เขียนตรงช่องผู้รักษาว่าเสิ่นชิงซู

โจวชิงเจ๋อจุดบุหรี่มวนหนึ่ง สูบสองสามทีจึงหยิบโทรศัพท์มือถือกดหาโจวอวี๋ชู

หลังจากเสียงโทรศัพท์ดังสองสามครั้งก็มีคนรับ เสียงอ่อนโยนของโจวอวี๋ชูดังมาจากปลายสาย “พี่ใหญ่”

“เสี่ยวชู ฟู่ซือเหยียนประสบอุบัติเหตุ”

“ประสบอุบัติเหตุ?” เสียงโจวอวี๋ชูจากปลายสายร้อนใจมาก “อยู่ดี ๆ ทำไมถึงเกิดอุบัติเหตุได้ล่ะคะ? ตอน ตอนนี้เขาเป็นยังไงบ้าง?”

โจวชิงเจ๋อปลอบใจเธอ “เธออย่าพึ่งร้อนใจไป ส่งเข้าห้องฉุกเฉินทันเวลา ไม่มีอันตรายถึงชีวิต”

“พี่ใหญ่ พี่ส่งเลขห้องของเขามา ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”

“ได้”