ตอนที่ 130
บทที่ 130
September 18, 2026
จัดการได้อย่างหมดจดขนาดนี้ ดูท่าจะเป็นเหมือนอย่างที่เฉียวซิงเจียพูด ครั้งนี้ฟู่ซือเหยียนลงทุนจริง ๆ
เสิ่นชิงซูเก็บความคิดกลับไป แล้วขับรถมุ่งหน้าไปที่สตูดิโอ
เมื่อมาถึงสตูดิโอ ลูกโกลเด้นน้อยก็รอต้อนรับเธออยู่ที่หน้าประตูใหญ่ตั้งนานแล้ว
“โฮ่ง ๆ!”
เสิ่นชิงซูเดินมาแล้วนั่งยอง ๆ ลูบหัวน้อย ๆ ของมัน
“พี่ชิงซู!”
ลู่เสี่ยวหานลุกขึ้นยืนจากโต๊ะทำงาน “เมื่อกี้มีคนส่งดอกกุหลาบมาช่อหนึ่งค่ะ ฉันวางไว้บนโต๊ะทำงานให้พี่แล้ว”
ดอกกุหลาบ?
เสิ่นชิงซูลุกขึ้นพลางมองไปที่ลู่เสี่ยวหาน “ได้บอกหรือเปล่าว่าใครเป็นคนส่งมา?”
“ไม่ค่ะ” ลู่เสี่ยวหานเอ่ย “แต่เหมือนจะมีการ์ดด้วย!”
“โอเค ฉันรู้แล้ว”
เสิ่นชิงซูผลักเปิดประตูห้องทำงาน
บนโต๊ะทำงาน มีกุหลาบสีน้ำเงินน้ำแข็งที่แตกสลายช่อใหญ่ช่อหนึ่ง
เสิ่นชิงซูเดินมาแล้วหยิบการ์ดขึ้นมาเปิดอ่าน...
[ตอนเจอกันครั้งแรก ดวงตาของคุณเต็มไปด้วยความเปล่งประกาย นับจากนั้นในใจผมก็มีแต่ทะเลดาว]
ตรงมุมของการ์ดมีคำว่า ‘มิสเตอร์เอฟ’
เสิ่นชิงซูขมวดคิ้ว ก่อนจะโยนการ์ดลงไปในถังขยะ แล้วหอบดอกกุหลาบเดินออกไปจากห้องทำงาน
“เสี่ยวหาน เธอเอาดอกไม้นี้ไปให้ร้านกาแฟใต้ตึกหน่อย”
ลู่เสี่ยวหานเสียดายเล็กน้อย “ดอกกุหลาบที่สวยขนาดนี้จะไม่เอาเหรอคะ?”
“เธอชอบ?” เสิ่นชิงซูส่งดอกไม้ให้เธอ แล้วพูดว่า “งั้นให้เธอก็ได้”
ลู่เสี่ยวหานส่ายหน้า “นี่แค่เห็นก็รู้แล้วว่าคนที่จีบพี่ชิงซูต้องเป็นคนส่งมาแน่ ฉันรับไม่ได้หรอกค่ะ!”
“ฉันไม่ชอบดอกไม้ เธอเอาไปให้ร้านกาแฟเถอะ พวกเขาต้องใช้ดอกไม้เสียบแจกัน”
“ได้เลยค่ะ!”
ลู่เสี่ยวหานหอบดอกกุหลาบเดินไปข้างนอก บังเอิญเจอกับเวินจิ่งซีที่เพิ่งถึงพอดี
“คุณเวิน อรุณสวัสดิ์!”
เวินจิ่งซีกวาดสายตามองดอกกุหลาบในมือของลู่เสี่ยวหาน “เสี่ยวหานได้รับดอกไม้เหรอ?”
“ไม่ใช่ฉัน เป็นพี่ชิงซู”
เมื่อได้ยินดังนั้น เวินจิ่งซีก็มองไปที่เสิ่นชิงซู “นี่มันอะไรกัน?”