บทที่ 140

วันนี้เฉียวซิงเจียลาหยุด พาเสิ่นชิงซูไปตรวจครรภ์

เปลี่ยนมาโรงพยาบาลรัฐ เพื่อนนักเรียนสมัยก่อนของหัวหน้าเจียงรับตำแหน่งอยู่ที่แผนกสูตินรีเวชที่นั่น หัวหน้าเจียงช่วยบอกกล่าวไว้ให้ก่อนล่วงหน้าแล้ว

เจาะเลือดตอนท้องว่าง อีกทั้งยังเป็นการตรวจครรภ์ครั้งแรก เจาะเลือดทีเดียวแปดหลอด เจาะเลือดเสร็จแล้ว เสิ่นชิงซูทั้งเวียนหัวทั้งอยากอาเจียน หน้าซีดจนเขียว เฉียวซิงเจียรีบประคองเธอไปนั่งด้านข้าง

“ดื่มน้ำกลูโคสก่อนสักหน่อย คุณผอมเกินไปแล้ว เดี๋ยวเจาะเลือดตอนท้องว่างแล้วร่างกายจะตอบสนองรุนแรง”

เสิ่นชิงซูดื่มกลูโคสเข้าไปบ้างแล้ว ก็รู้สึกดีขึ้นมาไม่น้อย

หลังจากรอมาครึ่งชั่วโมง ได้รายงานการตรวจแล้ว เฉียวซิงเจียก็พาเสิ่นชิงซูไปพบแพทย์

ตรวจครรภ์ครั้งแรก เสิ่นชิงซูกังวลอยู่มาก

โชคดีที่ หมอบอกว่าเด็กในครรภ์เติบโตเป็นปกติดีทุกอย่าง

“แต่ว่าคุณผอมไปแล้ว ความดันเหรอ ก็ต่ำไปหน่อย นี่คือภาวะพบในหญิงตั้งครรภ์ที่ค่อนข้างผอมส่วนมาก แล้วก็ยังเป็นโลหิตจางนิดหน่อยด้วย ช่วงนี้รู้สึกเป็นยังไงบ้าง? แพ้ท้องไหมครับ?”

เสิ่นชิงซูส่ายหัว “กลับไม่แพ้ท้องนะคะ ก็แค่หลายวันมานี้ไม่ค่อยอยากอาหาร แล้วก็ง่วงบ่อย”

“ไม่ค่อยอยากอาหารก็กินน้อย ๆ แต่กินบ่อย ๆ หญิงตั้งครรภ์นอนเยอะก็เป็นเรื่องปกติครับ”

แพทย์หัวหน้าอายุสี่สิบกว่าเซ็นชื่อตัวเองในประวัติการรักษา “คุณมีท้องลูกแฝด ก็ย่อมลำบากความแม่ที่ท้องลูกคนเดียวหน่อย ต้องใส่ใจบำรุงอาหารให้มากขึ้นนะครับ ที่นี่มีเมนูอาหารสำหรับคนท้อง คุณเอากลับไปดูสักหน่อย ให้คนที่บ้านดูด้วย”

“ได้ค่ะ” เสิ่นชิงซูรับเมนูอาหารมา “ขอบคุณค่ะคุณหมอหง”

“ยินดีครับ หัวหน้าเจียงสนิทกับผมมาก เรามาแอดไลน์กันดีกว่า ตรวจครรภ์คราวหน้าคุณไลน์มานัดเวลาผมได้เลย ขอเพียงแค่ผมอยู่เวร คุณก็มาหาผมได้ตลอด”

“โอเคค่ะ”

เสิ่นชิงซูกับหัวหน้าหงแลกไลน์กัน หลังจากนี้ยังมีคุณแม่คนอื่น ๆ รอตรวจครรภ์อยู่ เสิ่นชิงซูกับเฉียวซิงเจียก็ลุกขึ้นขอตัวลา

ระหว่างทางกลับสตูดิโอ เฉียวซิงเจียขับรถ

เสิ่นชิงซูนั่งข้างคนขับ ในมือถือแผ่นอัลตราซาวนด์ ดูอย่างตั้งอกตั้งใจ

ณ สี่แยก ไฟแดง รถหยุด

เฉียวชิงเจียหันไปดูเสิ่นชิงซู “เธอดูมานานแค่ไหนแล้ว ไม่เบื่อหรือไง?”

“ฉันก็แค่ซาบซึ้งนิดหน่อย”

เสิ่นชิงซูจ้องที่รายงานผลการตรวจ แววตาอ่อนโยน “ฉันเคยคิดจะทอดทิ้งพวกเขาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่พวกเขาช่างแข็งแกร่งจริง ๆ ผ่านตอนที่ฉันป่วยเป็นไข้ แล้วก็ช่วงนั้นที่แม่ฉันเสียอีก…พวกเขาก็ยังเติบโตได้อย่างแข็งแรง มหัศจรรย์จริง ๆ ”