บทที่ 141

ได้ยินดังนั้น เสิ่นชิงซูสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นหลายส่วนโดยพลัน “เรื่องอะไร?”

เวินจิ่งซีถอนหายใจ รู้สึกว่าตัวเองไม่อาจพูดให้ชัดเจนได้สั้น ๆ จึงหยิบมือถือออกมากดเปิดหน้าเว็บไซต์ ค้นหาข่าวนั้นที่โจวอวี๋ชูประกาศเรื่องแต่งงาน

“คุณดูเองเถอะ” เขาส่งมือถือให้เสิ่นชิงซู

เสิ่นชิงซูรับมา ครั้นก้มหน้าดู สีหน้าพลันแข็งค้าง

#โจวอวี๋ชูลาวงการเพื่อความรัก จะจัดงานแต่งกับแฟนเศรษฐีหนุ่มนอกวงการสิ้นเดือนมีนาคมนี้!#

#ราชินีภาพยนตร์ทอดทิ้งแฟนคลับหันไปแต่งกับตระกูลเศรษฐี! แฟนคลับวิพากษ์วิจารณ์ด้วยความเจ็บปวดว่าความรักบังตา!#

“ข่าวหลุดออกมาเมื่อเช้า เจ้าตัวโจวอวี๋ชูโพสต์ประกาศลาออกจากวงการในเฟซบุ๊ก จากนั้นก็มีสื่อแฉว่าที่เธอลาออกจากวงการก็เพราะจะแต่งงานกับฟู่ซือเหยียน ตอนนี้ยังมีแอ็กเคานต์เพื่อการตลาดจำนวนหนึ่งบอกว่าโจวอวี๋ชูทั้งออกจากวงการและประกาศเรื่องการแต่งงาน อาจเป็นเพราะ…ท้องก่อนแต่ง”

ได้ยินดังนั้น เสิ่นชิงซูขมวดคิ้ว ลูบท้องตัวเองเบา ๆ ด้วยจิตใต้สำนึก

เวินจิ่งซีมองเธอ “คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?”

“ฉันไม่เป็นไร” เสิ่นชิงซูคืนมือถือให้เขา บนใบหน้าไม่มีการตอบสนองทางอารมณ์เท่าไรนัก “ฉันแค่ประหลาดใจนิดหน่อย ฉันนึกว่าอย่างน้อยฟู่ซือเหยียนคงรอให้เราหย่ากันเรียบร้อยก่อน ค่อยจัดงานแต่งกับโจวอวี๋ชูอย่างถูกต้อง”

“ใช่!” พอพูดถึงเรื่องนี้เวินจิ่งซีก็โมโหเป็นฟืนเป็นไฟ “ด้านหนึ่งเขายื้อคุณไว้ไม่ยอมเซ็นชื่อ อีกด้านก็พาโจวอวี๋ชูประกาศแต่งงานอย่างใหญ่โต จริง ๆ นะ ผมไม่เคยเจอผู้ชายเลวที่อวดดีเท่านี้มาก่อนเลย!”

เสิ่นชิงซูก้มหน้างุด หลุบตาลง ความคิดเตลิดเปิดเปิงอย่างอดไม่ได้

ห้าปีนี้ที่แต่งงานแบบลับ ๆ กับฟู่ซือเหยียน นอกจากทะเบียนสมรสสองใบนั้นแล้ว ระหว่างพวกเขาไม่มีแหวนแต่งงานคู่แม้แต่คู่เดียวด้วยซ้ำ

ครั้งเดียวที่พูดถึงเรื่องงานแต่ง ยังเป็นคืนนั้นที่ฟู่ซือเหยียนสังสรรค์เชิงธุรกิจแล้วดื่มมาจนเมา

ตอนนั้นฟู่ซือเหยียนเมาหนัก เธอประคองเขาขึ้นชั้นบนจากชั้นแรก ถูกเขากดร่างไว้กับกำแพงตรงทางเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสอง

เขาถามเธอ “อยากจัดงานแต่งสักครั้งไหม?”

ตอนนั้นเธออึ้งไปโดยสิ้นเชิง

มองเขาอยู่นานก็ยังดึงสติกลับมาไม่ได้

เขากลับคาดคั้นให้เธอตอบ

นั่นเป็นครั้งเดียวที่เธอเปิดเผยความจริงในใจต่อหน้าฟู่ซือเหยียน เธอบอก “ฉันอยาก อยากจัดงานแต่งที่เป็นของเราสักครั้งหนึ่ง”

ฟู่ซือเหยียนได้ยินคำตอบของเธอแล้ว เหมือนว่าพึงพอใจมาก

คืนนั้น ฟู่ซือเหยียนบ้าคลั่งมาก เธอดำดิ่งอยู่ในห้วงความคิดอันงดงาม ยอมให้ชายหนุ่มทำตามใจชอบอย่างวางอำนาจ…

และเป็นคืนนั้น ที่พวกเขาไม่ได้ป้องกัน

นั่นเป็นครั้งแรกที่เธอเริ่มวาดฝันการแต่งงานของพวกเขา