บทที่ 193

รถเมย์บัคหยุดที่หน้าประตูห้องฉุกเฉิน

ฉินเยี่ยนเฉิงวิ่งไปเปิดประตูรถด้านหลังก่อนเป็นอันดับแรก

ฟู่ซือเหยียนอุ้มเสิ่นชิงซูลงมาจากในรถ “เธอเลือดออก หมดสติแล้วด้วย!”

“วางบนเตียงเคลื่อนย้ายก่อน ส่งไปห้องฉุกเฉิน”

ฟู่ซือเหยียนวางเสิ่นชิงซูลงบนเตียงเคลื่อนย้าย บุคลากรทางการแพทย์ก็เข็นเสิ่นชิงซูตรงไปทางห้องฉุกเฉินทันที

หัวหน้าเจียงกับเฉียวซิงเจียตามไป ฉินเยี่ยนเฉิงดึงฟู่ซือเหยียนที่จะตามไปเอาไว้ “นายอย่าเพิ่งร้อนใจ จัดการคราบเลือดบนตัวก่อน ไปห้องพักผ่อนของฉันก่อนเถอะ ที่นั่นมีเสื้อผ้าสะอาดอยู่”

“ไม่ต้อง ฉันต้องการรู้ว่าเธอท้องหรือเปล่ากันแน่?” ฟู่ซือเหยียนขยับลูกกระเดือกอย่างยากลำบาก “ถ้าท้องแล้วจริง ๆ…ฉันก็อยากรู้ว่า เด็กยังอยู่ไหม?”

ฟู่ซือเหยียนปัดมือของฉินเยี่ยนเฉิงออก แล้วสาวเท้าเดินไปทางห้องฉุกเฉิน

“นายอย่าเพิ่งบุ่มบ่าม เมื่อกี้ฉันถามหมอเฉียวแล้ว” ฉินเยี่ยนเฉิงตามมา หลับตาลง และไม่สนอะไรแล้ว!

“ช่างเถอะ ฉันจะบอกนายแล้วกัน! เสิ่นชิงซูท้องแล้วจริง ๆ!”

เมื่อได้ยินดังนั้น ฟู่ซือเหยียนชะงักฝีเท้าโดยพลัน

เขาหันหน้ามา ดวงตาสีดำขลับจ้องฉินเยี่ยนเฉิง “ท้องแล้วจริง ๆ? นายรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”

“ฉันเพิ่งรู้จากหมอเฉียวเมื่อกี้” ฉินเยี่ยนเฉิงสีหน้าจริงจัง “ก็แผ่นดินไหวคราวก่อนนั่นแหละ นายน่าจะยังจำได้ใช่ไหม?”

ฟู่ซือเหยียนขมวดคิ้ว “ครั้งนั้นเธอโกหกฉัน ใช่ไหม?”

“ใช่” ฉินเยี่ยนเฉิงมองเขา กดเสียงต่ำแล้วพูด “ที่จริงครั้งนั้นเธอมารับการผ่าตัดขูดมดลูกน่ะ”

ฟู่ซือเหยียนอึ้งงัน

“ขูดมดลูก?” เขาขมวดคิ้วแน่น “ฉินเยี่ยนเฉิง ทางที่ดีนายก็อย่าหลอกฉันแล้วกัน”